৬. অনুরুদ্ধসুত্তৰণ্ণনা

২২৬. ছট্ঠে পুরাণদুতিযিকাতি অনন্তরে অত্তভাৰে অগ্গমহেসী. সোভসীতি পুব্বেপি সোভসি, ইদানিপি সোভসি. দুগ্গতাতি ন গতিদুগ্গতিযা দুগ্গতা. তা হি সুগতিযং ঠিতা সম্পত্তিং অনুভৰন্তি, পটিপত্তিদুগ্গতিযা পন দুগ্গতা. ততো চুতা হি তা নিরযেপি উপপজ্জন্তীতি দুগ্গতা. পতিট্ঠিতাতি সক্কাযস্মিং হি পতিট্ঠহন্তো অট্ঠহি কারণেহি পতিট্ঠাতি – রত্তো রাগৰসেন পতিট্ঠাতি, দুট্ঠো দোসৰসেন… মূল়্হো মোহৰসেন… ৰিনিবদ্ধো মানৰসেন… পরামট্ঠো দিট্ঠিৰসেন… থামগতো অনুসযৰসেন… অনিট্ঠঙ্গতো ৰিচিকিচ্ছাৰসেন… ৰিক্খেপগতো উদ্ধচ্চৰসেন পতিট্ঠাতি. তাপি এৰং পতিট্ঠিতাৰ. নরদেৰানন্তি দেৰনরানং.

নত্থি দানীতি সা কির দেৰধীতা থেরে বলৰসিনেহা অহোসি, পটিগন্তুং নাসক্খি. কালেন আগন্ত্ৰা পরিৰেণং সম্মজ্জতি, মুখোদকং দন্তকট্ঠং পানীযং পরিভোজনীযং উপট্ঠপেতি. থেরো অনাৰজ্জনেন পরিভুঞ্জতি. একস্মিং দিৰসে থেরস্স জিণ্ণচীৰরস্স চোল়কভিক্খং চরতো সঙ্কারকূটে দিব্বদুস্সং ঠপেত্ৰা পক্কমি. থেরো তং দিস্ৰা উক্খিপিত্ৰা, ওলোকেন্তো দুস্সন্তং দিস্ৰা ‘‘দুস্সমেত’’ন্তি ঞত্ৰা, ‘‘অলং এত্তাৰতা’’তি অগ্গহেসি. তেনেৰস্স চীৰরং নিট্ঠাসি. অথ দ্ৰে অগ্গসাৰকা অনুরুদ্ধত্থেরো চাতি তযো জনা চীৰরং করিংসু. সত্থা সূচিং যোজেত্ৰা অদাসি. নিট্ঠিতচীৰরস্স পিণ্ডায চরতো দেৰতা পিণ্ডপাতং সমাদপেতি. সা কালেন একিকা, কালেন অত্তদুতিযা থেরস্স সন্তিকং আগচ্ছতি. তদা পন অত্তততিযা আগন্ত্ৰা দিৰাট্ঠানে থেরং উপসঙ্কমিত্ৰা – ‘‘মযং মনাপকাযিকা নাম মনসা ইচ্ছিতিচ্ছিতরূপং মাপেমা’’তি আহ. থেরো – ‘‘এতা এৰং ৰদন্তি, ৰীমংসিস্সামি, সব্বা নীলকা হোন্তূ’’তি চিন্তেসি. তা থেরস্স মনং ঞত্ৰা সব্বাৰ নীলৰণ্ণা অহেসুং, এৰং পীতলোহিতওদাতৰণ্ণাতি. ততো চিন্তযিংসু – ‘‘থেরো অম্হাকং দস্সনং অস্সাদেতী’’তি তা সমজ্জং কাতুং আরদ্ধা, একাপি গাযি, একাপি নচ্চি, একাপি অচ্ছরং পহরি. থেরো ইন্দ্রিযানি ওক্খিপি. ততো – ‘‘ন অম্হাকং দস্সনং থেরো অস্সাদেতী’’তি ঞত্ৰা সিনেহং ৰা সন্থৰং ৰা অলভমানা নিব্বিন্দিত্ৰা গন্তুমারদ্ধা. থেরো তাসং গমনভাৰং ঞত্ৰা – ‘‘মা পুনপ্পুনং আগচ্ছিংসূ’’তি অরহত্তং ব্যাকরোন্তো ইমং গাথমাহ. তত্থ ৰিক্খীণোতি খীণো. জাতিসংসারোতি তত্থ তত্থ জাতিসঙ্খাতো সংসারো. ছট্ঠং.