২. উপট্ঠানসুত্তৰণ্ণনা

২২২. দুতিযে সুপতীতি অযং কির খীণাসৰো, সো দূরে ভিক্খাচারগামং গন্ত্ৰা আগতো পণ্ণসালায পত্তচীৰরং পটিসামেত্ৰা অৰিদূরে জাতস্সরং ওতরিত্ৰা গত্তানি উতুং গাহাপেত্ৰা দিৰাট্ঠানং সম্মজ্জিত্ৰা তত্থ নীচমঞ্চকং পঞ্ঞাপেত্ৰা নিদ্দং অনোক্কমন্তোৰ নিপন্নো. খীণাসৰস্সাপি হি কাযদরথো হোতিযেৰাতি তস্স ৰিনোদনত্থং, তং সন্ধায সুপতীতি ৰুত্তং. অজ্ঝভাসীতি ‘‘অযং ভিক্খু সত্থু সন্তিকে কম্মট্ঠানং গহেত্ৰা দিৰা সুপতি, দিৰাসোপ্পঞ্চ নামেতং ৰড্ঢিতং দিট্ঠধম্মিকসম্পরাযিকং অত্থং নাসেতী’’তি মঞ্ঞমানা ‘‘চোদেস্সামি ন’’ন্তি চিন্তেত্ৰা অভাসি.

আতুরস্সাতি জরাতুরো রোগাতুরো কিলেসাতুরোতি তযো আতুরা, তেসু কিলেসাতুরং সন্ধাযেৰমাহ. সল্লৰিদ্ধস্সাতি সৰিসেন সত্তিসল্লেন ৰিয অৰিজ্জাৰিসৰিট্ঠেন তণ্হাসল্লেন হদযে ৰিদ্ধস্স. রুপ্পতোতি ঘট্টিযমানস্স.

ইদানিস্স কামেসু আদীনৰং কথযন্তী অনিচ্চাতিআদিমাহ. তত্থ অসিতন্তি তণ্হাদিট্ঠিনিস্সযেন অনিস্সিতং. কস্মা পব্বজিতং তপেতি এৰরূপং খীণাসৰং দিৰাসোপ্পং ন তপতি, তাদিসং পন কস্মা ন তপেস্সতীতি? ৰদতি. থেরস্সেৰ ৰা এতং ৰচনং, তস্মা অযমেত্থ অত্থো – বদ্ধেসু মুত্তং অসিতং মাদিসং খীণাসৰপব্বজিতং কস্মা দিৰাসোপ্পং তপে, ন তপেস্সতীতি? সেসগাথাসুপি এসেৰ নযো. দেৰতায হি ৰচনপক্খে – ‘‘এৰরূপং খীণাসৰপব্বজিতং দিৰাসোপ্পং ন তপতি, তাদিসং পন কস্মা ন তপেস্সতি? তপেস্সতিযেৰা’’তি অত্থো. থেরস্স ৰচনপক্খে – ‘‘এৰরূপং মাদিসং খীণাসৰপব্বজিতং কস্মা দিৰাসোপ্পং তপে? ন তপতিযেৰা’’তি অত্থো. অযং পনেত্থ অনুত্তানপদৰণ্ণনা. ৰিনযাতি ৰিনযেন. সমতিক্কমাতি ৰট্টমূলিকায অৰিজ্জায সমতিক্কমেন. তং ঞাণন্তি তং চতুসচ্চঞাণং. পরমোদানন্তি পরমপরিসুদ্ধং. পব্বজিতন্তি এৰরূপেন ঞাণেন সমন্নাগতং পব্বজিতং. ৰিজ্জাযাতি চতুত্থমগ্গৰিজ্জায. আরদ্ধৰীরিযন্তি পগ্গহিতৰীরিযং পরিপুণ্ণৰীরিযং. দুতিযং.