৮. অগ্গিকসুত্তৰণ্ণনা

১৯৪. অট্ঠমে অগ্গিকভারদ্ৰাজোতি অযম্পি ভারদ্ৰাজোৰ, অগ্গি পরিচরণৰসেন পনস্স সঙ্গীতিকারেহি এতং নামং গহিতং. সন্নিহিতো হোতীতি সংযোজিতো হোতি. অট্ঠাসীতি কস্মা তত্থ অট্ঠাসি? ভগৰা কির পচ্চূসসমযে লোকং ওলোকেন্তো ইমং ব্রাহ্মণং দিস্ৰা চিন্তেসি – ‘‘অযং ব্রাহ্মণো এৰরূপং অগ্গপাযাসং গহেত্ৰা ‘মহাব্রহ্মানং ভোজেমী’তি অগ্গিম্হি ঝাপেন্তো অফলং করোতি অপাযমগ্গং ওক্কমতি, ইমং লদ্ধিং অৰিস্সজ্জন্তো অপাযপূরকোৰ ভৰিস্সতি, গচ্ছামিস্স ধম্মদেসনায, মিচ্ছাদিট্ঠিং ভিন্দিত্ৰা পব্বাজেত্ৰা চত্তারো মগ্গে চেৰ চত্তারি চ ফলানি দেমী’’তি, তস্মা পুব্বণ্হসমযে রাজগহং পৰিসিত্ৰা তত্থ অট্ঠাসি.

তীহি ৰিজ্জাহীতি তীহি ৰেদেহি. জাতিমাতি যাৰ সত্তমা পিতামহযুগা পরিসুদ্ধায জাতিযা সমন্নাগতো. সুতৰা বহূতি বহু নানপ্পকারে গন্থে সুতৰা. সোমং ভুঞ্জেয্যাতি সো তেৰিজ্জো ব্রাহ্মণো ইমং পাযাসং ভুঞ্জিতুং যুত্তো, তুম্হাকং পনেস পাযাসো অযুত্তোতি ৰদতি.

ৰেদীতি পুব্বেনিৰাসঞাণেন জানি পটিৰিজ্ঝি. সগ্গাপাযন্তি দিব্বেন চক্খুনা সগ্গম্পি অপাযম্পি পস্সতি. জাতিক্খযন্তি অরহত্তং. অভিঞ্ঞাৰোসিতোতি জানিত্ৰা ৰোসিতৰোসানো. ব্রাহ্মণো ভৰন্তি অৰীচিতো যাৰ ভৰগ্গা ভোতা গোতমেন সদিসো জাতিসম্পন্নো খীণাসৰব্রাহ্মণো নত্থি, ভৰংযেৰ ব্রাহ্মণোতি.

এৰঞ্চ পন ৰত্ৰা সুৰণ্ণপাতিং পূরেত্ৰা দসবলস্স পাযাসং উপনামেসি. সত্থা উপ্পত্তিং দীপেত্ৰা ভোজনং পটিক্খিপন্তো গাথাভিগীতং মেতিআদিমাহ. তত্থ গাথাভিগীতন্তি গাথাহি অভিগীতং. অভোজনেয্যন্তি অভুঞ্জিতব্বং. ইদং ৰুত্তং হোতি – ত্ৰং, ব্রাহ্মণ, ময্হং এত্তকং কালং ভিক্খাচারৰত্তেন ঠিতস্স কটচ্ছুমত্তম্পি দাতুং নাসক্খি, ইদানি পন মযা তুয্হং কিলঞ্জম্হি তিলে ৰিত্থারেন্তেন ৰিয সব্বে বুদ্ধগুণা পকাসিতা, ইতি গাযনেন গাযিত্ৰা লদ্ধং ৰিয ইদং ভোজনং হোতি, তস্মা ইদং গাথাভিগীতং মে অভোজনেয্যন্তি. সম্পস্সতং, ব্রাহ্মণ, নেস ধম্মোতি, ব্রাহ্মণ, অত্থঞ্চ ধম্মঞ্চ সম্পস্সন্তানং ‘‘এৰরূপং ভোজনং ভুঞ্জিতব্ব’’ন্তি এস ধম্মো ন হোতি. সুধাভোজনম্পি গাথাভিগীতং পনুদন্তি বুদ্ধা, গাথাহি গাযিত্ৰা লদ্ধং বুদ্ধা নীহরন্তিযেৰ. ধম্মে সতি, ব্রাহ্মণ, ৰুত্তিরেসাতি, ব্রাহ্মণ, ধম্মে সতি ধম্মং অপেক্খিত্ৰা ধম্মে পতিট্ঠায জীৰিতং কপ্পেন্তানং এসা ৰুত্তি অযং আজীৰো – এৰরূপং নীহরিত্ৰা ধম্মলদ্ধমেৰ ভুঞ্জিতব্বন্তি.

অথ ব্রাহ্মণো চিন্তেসি – অহং পুব্বে সমণস্স গোতমস্স গুণে ৰা অগুণে ৰা ন জানামি. ইদানি পনস্সাহং গুণে ঞত্ৰা মম গেহে অসীতিকোটিমত্তং ধনং সাসনে ৰিপ্পকিরিতুকামো জাতো, অযঞ্চ ‘‘মযা দিন্নপচ্চযা অকপ্পিযা’’তি ৰদতি. অপ্পটিগ্গয্হো অহং সমণেন গোতমেনাতি. অথ ভগৰা সব্বঞ্ঞুতঞ্ঞাণং পেসেত্ৰা তস্স চিত্তাচারং ৰীমংসন্তো, ‘‘অযং সব্বেপি অত্তনা দিন্নপচ্চযে ‘অকপ্পিযা’তি সল্লক্খেতি. যং হি ভোজনং আরব্ভ কথা উপ্পন্না, এতদেৰ ন ৰট্টতি, সেসা নিদ্দোসা’’তি ব্রাহ্মণস্স চতুন্নং পচ্চযানং দানদ্ৰারং দস্সেন্তো অঞ্ঞেন চাতিআদিমাহ. তত্থ কুক্কুচ্চৰূপসন্তন্তি হত্থকুক্কুচ্চাদীনং ৰসেন ৰূপসন্তকুক্কুচ্চং. অন্নেন পানেনাতি দেসনামত্তমেতং. অযং পনত্থো – অঞ্ঞেহি তযা ‘‘পরিচ্চজিস্সামী’’তি সল্লক্খিতেহি চীৰরাদীহি পচ্চযেহি উপট্ঠহস্সু. খেত্তং হি তং পুঞ্ঞপেক্খস্স হোতীতি এতং তথাগতসাসনং নাম পুঞ্ঞপেক্খস্স পুঞ্ঞত্থিকস্স তুয্হং অপ্পেপি বীজে বহুসস্সফলদাযকং সুখেত্তং ৰিয পটিযত্তং হোতি. অট্ঠমং.