২. নন্দনৰিমানৰণ্ণনা
যথা ৰনং নন্দনং পভাসতীতি নন্দনৰিমানং. তস্স কা উপ্পত্তি? ভগৰা সাৰত্থিযং ৰিহরতি জেতৰনে. তেন সমযেন সাৰত্থিযং অঞ্ঞতরো উপাসকোতিআদি সব্বং অনন্তরৰিমানসদিসং. অযং পন দারপরিগ্গহং কত্ৰা মাতাপিতরো পোসেসীতি অযমেৰ ৰিসেসো.
১১২০. যথা ৰনং নন্দনং পভাসতি, উয্যানসেট্ঠং তিদসানমুত্তমং;
তথূপমং তুয্হমিদং ৰিমানং, ওভাসযং তিট্ঠতি অন্তলিক্খে.
১১২১. ‘‘দেৰিদ্ধিপত্তোসি মহানুভাৰো…পে…ৰণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতীতি.
১১২২. ‘‘সো দেৰপুত্তো অত্তমনো…পে… যস্স কম্মস্সিদং ফলং’’.
১১২৩. ‘‘অহং মনুস্সেসু মনুস্সভূতো, দলিদ্দো অতাণো কপণো কম্মকরো অহোসিং;
জিণ্ণে চ মাতাপিতরো অভারিং, পিযা চ মে সীলৰন্তো অহেসুং;
অন্নঞ্চ পানঞ্চ পসন্নচিত্তো, সক্কচ্চ দানং ৰিপুলং অদাসিং.
১১২৪. ‘‘তেন মেতাদিসো ৰণ্ণো…পে…ৰণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি. –
গাথাহি ব্যাকাসি. তত্থ গাথাসুপি অপুব্বং নত্থি.
নন্দনৰিমানৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.