৯. দুতিযকুণ্ডলীৰিমানৰণ্ণনা
অলঙ্কতো মল্যধরো সুৰত্থোতি দুতিযকুণ্ডলীৰিমানং. তস্স কা উপ্পত্তি? ভগৰা সাৰত্থিযং ৰিহরতি জেতৰনে. তেন সমযেন দ্ৰে অগ্গসাৰকা কাসীসু জনপদচারিকং চরন্তাতিআদি সব্বং অনন্তরসদিসমেৰ.
১১০১. ‘‘অলঙ্কতো মল্যধরো সুৰত্থো, সুকুণ্ডলী কপ্পিতকেসমস্সু;
আমুত্তহত্থাভরণো যসস্সী, দিব্বে ৰিমানম্হি যথাপি চন্দিমা.
১১০২. ‘‘দিব্বা চ ৰীণা পৰদন্তি ৰগ্গুং;
অট্ঠট্ঠকা সিক্খিতা সাধুরূপা;
দিব্বা চ কঞ্ঞা তিদসচরা উল়ারা, নচ্চন্তি গাযন্তি পমোদযন্তি.
১১০৩. ‘‘দেৰিদ্ধিপত্তোসি মহানুভাৰো…পে…
ৰণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতী’’তি. – পুচ্ছি;
১১০৪. ‘‘সো দেৰপুত্তো অত্তমনো…পে… যস্স কম্মস্সিদং ফলং’’.
১১০৫. ‘‘অহং মনুস্সেসু মনুস্সভূতো, দিস্ৰান সমণে সাধুরূপে;
সম্পন্নৰিজ্জাচরণে যসস্সী, বহুস্সুতে সীলৰন্তে পসন্নে;
অন্নঞ্চ পানঞ্চ পসন্নচিত্তো, সক্কচ্চ দানং ৰিপুলং অদাসিং.
১১০৬. ‘‘তেন মেতাদিসো ৰণ্ণো…পে…
ৰণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.
গাথাসুপি অপুব্বং নত্থি.
দুতিযকুণ্ডলীৰিমানৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.