১০. তপুস্সসুত্তৰণ্ণনা

৪১. দসমে মল্লেসূতি মল্লরট্ঠে. ইধেৰ তাৰ ত্ৰং, আনন্দ, হোতীতি ইধ ভগৰা ‘‘তপুস্সগহপতিনো ইধ ঠিতেন আনন্দেন সদ্ধিং কথাসল্লাপো ভৰিস্সতি, ততোনিদানং অহং মহন্তং ধম্মপরিযাযং দেসেস্সামী’’তি ঞত্ৰা আহ. উপসঙ্কমীতি সো কির ভুত্তপাতরাসো ‘‘দসবলস্স উপট্ঠানং গমিস্সামী’’তি নিক্খমন্তো দূরতোৰ থেরং দিস্ৰা যেনাযস্মা আনন্দো তেনুপসঙ্কমি. পপাতো ৰিয খাযতি, যদিদং নেক্খম্মন্তি যমিদং পব্বজ্জাসঙ্খাতং নেক্খম্মং, তং অম্হাকং মহাপপাতো ৰিয ওগাহিত্ৰা উপট্ঠাতি. নেক্খম্মে চিত্তং পক্খন্দতীতি পব্বজ্জায চিত্তং আরম্মণৰসেন পক্খন্দতি, তদেৰ আরম্মণং কত্ৰা পসীদতি, তদেৰ পতিট্ঠাতি, পচ্চনীকধম্মেহি চ ৰিমুচ্চতি. ‘এতং সন্ত’ন্তি পস্সতোতি এতং নেক্খম্মং সন্তং ৰিগতদরথপরিল়াহন্তি এৰং পস্সন্তানং ভিক্খূনং. বহুনা জনেন ৰিসভাগোতি তযিদং বহুনা মহাজনেন সদ্ধিং ভিক্খূনং ৰিসভাগং, অসদিসন্তি অত্থো.

কথাপাভতন্তি কথামূলং. তস্স ময্হং, আনন্দ, নেক্খম্মে চিত্তং ন পক্খন্দতীতি তস্স এৰং ৰিতক্কেন্তস্সাপি ময্হং পব্বজ্জায চিত্তং ন ওতরতি. ‘‘এতং সন্ত’’ন্তি পস্সতোতি ‘‘সাধু নেক্খম্ম’’ন্তি পরিৰিতক্কনৰসেন ‘‘এতং নেক্খম্মং সন্ত’’ন্তি পস্সন্তস্সপি. অনাসেৰিতোতি ন আসেৰিতো ন ফস্সিতো ন সচ্ছিকতো. অধিগম্মাতি অধিগন্ত্ৰা পত্ৰা সচ্ছিকত্ৰা. তমাসেৰেয্যন্তি তং আনিসংসং সেৰেয্যং ভজেয্যং. যং মেতি যেন কারণেন ময্হং. অধিগম্মাতি অধিগন্ত্ৰা. স্ৰাস্স মে হোতি আবাধোতি সো ময্হং আবাধনট্ঠেন আবাধো হোতি. অৰিতক্কে চিত্তং ন পক্খন্দতীতি অৰিতক্কৰিচারে দুতিযজ্ঝানে আরম্মণৰসেন চিত্তং ন পক্খন্দতি. ৰিতক্কেসূতি ৰিতক্কৰিচারেসু. সেসং সব্বত্থ উত্তানত্থমেৰাতি.

মহাৰগ্গো চতুত্থো.

৫. সামঞ্ঞৰগ্গো