তন্নিস্সযো
কিং নিস্সায কতোতি এতস্সপি পঞ্হস্স অত্থো আচরিযেনেৰ পকাসিতো. ৰুত্তঞ্হি এত্থ গন্থারম্ভে –
‘‘মহাৰিহারৰাসীনং, দেসনানযনিস্সিত’’ন্তি [ৰিসুদ্ধি. ১.২].
তথা নিগমনেপি –
‘‘তেসং সীলাদিভেদানং, অত্থানং যো ৰিনিচ্ছযো;
পঞ্চন্নম্পি নিকাযানং, ৰুত্তো অট্ঠকথানযে.
সমাহরিত্ৰা তং সব্বং, যেভুয্যেন সনিচ্ছযো;
সব্বসঙ্করদোসেহি, মুত্তো যস্মা পকাসিতো’’তি [দী. নি. অট্ঠ. ১.গন্থারম্ভকথা].
ইমিনা পন ৰচনেন অযমত্থো পাকটো হোতি – ‘‘ৰিসুদ্ধিমগ্গং কুরুমানো আচরিযো মহাৰিহারৰাসীনং দেসনানযসঙ্খাতা পঞ্চন্নম্পি নিকাযানং পোরাণট্ঠকথাযো নিস্সায তাসু ৰুত্তং গহেতব্বং সব্বং ৰিনিচ্ছযং সমাহরিত্ৰা অকাসী’’তি. তস্মা যা যা এত্থ পদৰণ্ণনা ৰা ৰিনিচ্ছযো ৰা সাধকৰত্থু ৰা দস্সীযতি, তং সব্বং তস্স তস্স নিদ্ধারিতপাল়িপদস্সনিকাযসংৰণ্ণনাভূতায পোরাণসীহল়ট্ঠকথাতো আনেত্ৰা ভাসাপরিৰত্তনৰসেনেৰ দস্সিতন্তি ৰেদিতব্বং. অযম্পি হি ৰিসুদ্ধিমগ্গো ন কেৰলং অত্তনো ঞাণপ্পভাৰেন কতো, ৰিসুং পকরণভাৰেন চ, অথ খো চতুন্নম্পি আগমট্ঠকথানং অৰযৰভাৰেনেৰ কতো. ৰুত্তঞ্হি তাসং নিগমনে –
‘‘একূনসট্ঠিমত্তো, ৰিসুদ্ধিমগ্গোপি ভাণৰারেহি;
অত্থপ্পকাসনত্থায, আগমানং কতো যস্মা.
তস্মা তেন সহাযং, অট্ঠকথা ভাণৰারগণনায;
সুপরিমিতপরিচ্ছিন্নং, চত্তালীসসতং হোতী’’তিআদি [দী. নি. অট্ঠ. ৩.নিগমনকথা].
যা পন ৰিসুদ্ধিমগ্গে মগ্গামগ্গঞাণদস্সনৰিসুদ্ধিনিদ্দেসে ‘‘অযং তাৰ ৰিসুদ্ধিকথাযং নযো. অরিযৰংসকথাযং পনা’’তিআদিনা [ৰিসুদ্ধি. ২.৭১৭] দ্ৰে কথা ৰুত্তা, তাপি মহাৰিহারৰাসীনং দেসনানযে অন্তোগধা ইমস্স ৰিসুদ্ধিমগ্গস্স নিস্সযাযেৰাতি ৰেদিতব্বাতি.