ৰেতুল্লৰাদস্স পঠমনিগ্গহো

ৰোহারকতিস্সরঞ্ঞো কালে (৭৫৮-৭৮০-বু-ৰ) অভযগিরিৰাসিনো ধম্মরুচিনিকাযিকা পুব্বে ৰুত্তপ্পকারেন সাসনৰিনাসনত্থায ভিক্খুৰেসধারীহি ৰেতুল্লৰাদিব্রাহ্মণেহি রচিতং ৰেতুল্লপিটকং সম্পটিগ্গহেত্ৰা ‘‘ইদং বুদ্ধভাসিত’’ন্তি দস্সেন্তি. তং মহাৰিহারৰাসিনো থেরৰাদিকা ধম্মৰিনযেন সংসন্দেত্ৰা অধম্মৰাদোতি পটিক্খিপিংসু. তং সুত্ৰা রাজা সব্বসত্থপারগুং কপিলং নাম অমচ্চং পেসেত্ৰা ৰিনিচ্ছযং কারাপেত্ৰা অবুদ্ধভাসিতভাৰং ঞত্ৰা সব্বং ৰেতুল্লপোত্থকং ঝাপেত্ৰা তল্লদ্ধিকে চ পাপভিক্খূ নিগ্গহেত্ৰা বুদ্ধসাসনং জোতেসি [নিকাযসঙ্গহে ১২-পিট্ঠে]. ৰুত্তঞ্হেতং মহাৰংসে –

৩৬-৪১. ‘‘ৰেতুল্লৰাদং মদ্দিত্ৰা, কারেত্ৰা পাপনিগ্গহং;

কপিলেন অমচ্চেন, সাসনং জোতযী চ সো’’তি.