১০. আঘাতপটিৰিনযসুত্তং
৩০. [দী. নি. ৩.৩৪০, ৩৫৯] ‘‘নৰযিমে, ভিক্খৰে, আঘাতপটিৰিনযা. কতমে নৰ? ‘অনত্থং মে অচরি [অচরীতি (স্যা.), এৰং ‘‘চরতি, চরিস্সতি’’ পদেসুপি], তং কুতেত্থ লব্ভা’তি আঘাতং পটিৰিনেতি; ‘অনত্থং মে চরতি, তং কুতেত্থ লব্ভা’তি আঘাতং পটিৰিনেতি; ‘অনত্থং মে চরিস্সতি, তং কুতেত্থ লব্ভা’তি আঘাতং পটিৰিনেতি; পিযস্স মে মনাপস্স অনত্থং অচরি…পে… অনত্থং চরতি…পে… ‘অনত্থং চরিস্সতি, তং কুতেত্থ লব্ভা’তি আঘাতং পটিৰিনেতি; অপ্পিযস্স মে অমনাপস্স অত্থং অচরি…পে… অত্থং চরতি…পে… ‘অত্থং চরিস্সতি, তং কুতেত্থ লব্ভা’তি আঘাতং পটিৰিনেতি. ইমে খো, ভিক্খৰে, নৰ আঘাতপটিৰিনযা’’তি. দসমং.