২. ওৰাদসুত্তং

৫২. একং সমযং ভগৰা ৰেসালিযং ৰিহরতি মহাৰনে কূটাগারসালাযং. অথ খো আযস্মা আনন্দো যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা আনন্দো ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘কতিহি নু খো, ভন্তে, ধম্মেহি সমন্নাগতো ভিক্খু ভিক্খুনোৰাদকো সম্মন্নিতব্বো’’তি?

[পাচি. ১৪৭] ‘‘অট্ঠহি খো, আনন্দ, ধম্মেহি সমন্নাগতো ভিক্খু ভিক্খুনোৰাদকো সম্মন্নিতব্বো. কতমেহি অট্ঠহি? ইধানন্দ, ভিক্খু সীলৰা হোতি…পে… সমাদায সিক্খতি সিক্খাপদেসু; বহুস্সুতো হোতি…পে… দিট্ঠিযা সুপ্পটিৰিদ্ধা; উভযানি খো পনস্স পাতিমোক্খানি ৰিত্থারেন স্ৰাগতানি হোন্তি সুৰিভত্তানি সুপ্পৰত্তীনি সুৰিনিচ্ছিতানি সুত্তসো অনুব্যঞ্জনসো; কল্যাণৰাচো হোতি কল্যাণৰাক্করণো, পোরিযা ৰাচায সমন্নাগতো ৰিস্সট্ঠায [ৰিসট্ঠায (ক.)] অনেলগল়ায [অনেল়গল়ায (সী. ক.)] অত্থস্স ৰিঞ্ঞাপনিযা; পটিবলো হোতি ভিক্খুনিসঙ্ঘস্স ধম্মিযা কথায সন্দস্সেতুং সমাদপেতুং সমুত্তেজেতুং সম্পহংসেতুং; যেভুয্যেন ভিক্খুনীনং পিযো হোতি মনাপো; ন খো পনেতং ভগৰন্তং উদ্দিস্স পব্বজিতায কাসাযৰত্থনিৰসনায গরুধম্মং অজ্ঝাপন্নপুব্বো হোতি; ৰীসতিৰস্সো ৰা হোতি অতিরেকৰীসতিৰস্সো ৰা. ইমেহি খো, আনন্দ, অট্ঠহি ধম্মেহি সমন্নাগতো ভিক্খু ভিক্খুনোৰাদকো সম্মন্নিতব্বো’’তি. দুতিযং.