৪. সঞ্ঞাসুত্তং

১১০. ‘‘তযোমে, ভিক্খৰে, ধম্মা. কতমে তযো? কামসঞ্ঞা, ব্যাপাদসঞ্ঞা, ৰিহিংসাসঞ্ঞা. ইমে খো, ভিক্খৰে, তযো ধম্মা. ইমেসং খো, ভিক্খৰে, তিণ্ণং ধম্মানং পহানায তযো ধম্মা ভাৰেতব্বা. কতমে তযো? কামসঞ্ঞায পহানায নেক্খম্মসঞ্ঞা ভাৰেতব্বা, ব্যাপাদসঞ্ঞায পহানায অব্যাপাদসঞ্ঞা ভাৰেতব্বা, ৰিহিংসাসঞ্ঞায পহানায অৰিহিংসাসঞ্ঞা ভাৰেতব্বা. ইমেসং খো, ভিক্খৰে, তিণ্ণং ধম্মানং পহানায ইমে তযো ধম্মা ভাৰেতব্বা’’তি. চতুত্থং.