৪. মালুক্যপুত্তসুত্তং

২৫৭. অথ খো আযস্মা মালুক্যপুত্তো [মালুঙ্ক্যপুত্তো (সী. স্যা. কং. পী.)] যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা মালুক্যপুত্তো ভগৰন্তং এতদৰোচ –

‘‘সাধু মে, ভন্তে, ভগৰা সংখিত্তেন ধম্মং দেসেতু, যমহং ভগৰতো ধম্মং সুত্ৰা একো ৰূপকট্ঠো অপ্পমত্তো আতাপী পহিতত্তো ৰিহরেয্য’’ন্তি. ‘‘এত্থ ইদানি, মালুক্যপুত্ত, কিং দহরে ভিক্খূ ৰক্খাম; যত্র হি নাম ত্ৰং জিণ্ণো ৰুদ্ধো মহল্লকো তথাগতস্স সংখিত্তেন ওৰাদং যাচসী’’তি! ‘‘দেসেতু মে, ভন্তে, ভগৰা সংখিত্তেন ধম্মং; দেসেতু সুগতো সংখিত্তেন ধম্মং. অপ্পেৰ নামাহং ভগৰতো ভাসিতস্স অত্থং আজানেয্যং; অপ্পেৰ নামাহং ভগৰতো ভাসিতস্স দাযাদো [ভগৰতো সাৰকো (ক.)] অস্স’’ন্তি.

‘‘চত্তারোমে, মালুক্যপুত্ত, তণ্হুপ্পাদা যত্থ ভিক্খুনো তণ্হা উপ্পজ্জমানা উপ্পজ্জতি. কতমে চত্তারো? চীৰরহেতু ৰা, মালুক্যপুত্ত, ভিক্খুনো তণ্হা উপ্পজ্জমানা উপ্পজ্জতি. পিণ্ডপাতহেতু ৰা, মালুক্যপুত্ত, ভিক্খুনো তণ্হা উপ্পজ্জমানা উপ্পজ্জতি. সেনাসনহেতু ৰা, মালুক্যপুত্ত, ভিক্খুনো তণ্হা উপ্পজ্জমানা উপ্পজ্জতি. ইতিভৰাভৰহেতু ৰা, মালুক্যপুত্ত, ভিক্খুনো তণ্হা উপ্পজ্জমানা উপ্পজ্জতি. ইমে খো, মালুক্যপুত্ত, চত্তারো তণ্হুপ্পাদা যত্থ ভিক্খুনো তণ্হা উপ্পজ্জমানা উপ্পজ্জতি. যতো খো, মালুক্যপুত্ত, ভিক্খুনো তণ্হা পহীনা হোতি উচ্ছিন্নমূলা তালাৰত্থুকতা অনভাৰংকতা আযতিং অনুপ্পাদধম্মা, অযং ৰুচ্চতি, মালুক্যপুত্ত, ‘ভিক্খু অচ্ছেচ্ছি তণ্হং, ৰিৰত্তযি সংযোজনং, সম্মা মানাভিসমযা অন্তমকাসি দুক্খস্সা’’’তি.

অথ খো আযস্মা মালুক্যপুত্তো ভগৰতা ইমিনা ওৰাদেন ওৰদিতো উট্ঠাযাসনা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা পদক্খিণং কত্ৰা পক্কামি. অথ খো আযস্মা মালুক্যপুত্তো একো ৰূপকট্ঠো অপ্পমত্তো আতাপী পহিতত্তো ৰিহরন্তো নচিরস্সেৰ – যস্সত্থায কুলপুত্তা সম্মদেৰ অগারস্মা অনগারিযং পব্বজন্তি, তদনুত্তরং – ব্রহ্মচরিযপরিযোসানং দিট্ঠেৰ ধম্মে সযং অভিঞ্ঞা সচ্ছিকত্ৰা উপসম্পজ্জ ৰিহাসি. ‘‘খীণা জাতি, ৰুসিতং ব্রহ্মচরিযং, কতং করণীযং, নাপরং ইত্থত্তাযা’’তি অব্ভঞ্ঞাসি. অঞ্ঞতরো চ পনাযস্মা মালুক্যপুত্তো অরহতং অহোসীতি. চতুত্থং.