১. পঠমদ্ৰেব্রাহ্মণসুত্তং

৫২. অথ খো দ্ৰে ব্রাহ্মণা জিণ্ণা ৰুদ্ধা মহল্লকা অদ্ধগতা ৰযোঅনুপ্পত্তা ৰীসৰস্সসতিকা জাতিযা যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমিংসু; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰতা সদ্ধিং সম্মোদিংসু. সম্মোদনীযং কথং সারণীযং ৰীতিসারেত্ৰা একমন্তং নিসীদিংসু. একমন্তং নিসিন্না খো তে ব্রাহ্মণা ভগৰন্তং এতদৰোচুং – ‘‘মযমস্সু, ভো গোতম, ব্রাহ্মণা জিণ্ণা ৰুদ্ধা মহল্লকা অদ্ধগতা ৰযোঅনুপ্পত্তা ৰীসৰস্সসতিকা জাতিযা; তে চম্হা অকতকল্যাণা অকতকুসলা অকতভীরুত্তাণা. ওৰদতু নো ভৰং গোতমো, অনুসাসতু নো ভৰং গোতমো যং অম্হাকং অস্স দীঘরত্তং হিতায সুখাযা’’তি.

‘‘তগ্ঘ তুম্হে, ব্রাহ্মণা, জিণ্ণা ৰুদ্ধা মহল্লকা অদ্ধগতা ৰযোঅনুপ্পত্তা ৰীসৰস্সসতিকা জাতিযা; তে চত্থ অকতকল্যাণা অকতকুসলা অকতভীরুত্তাণা. উপনীযতি খো অযং, ব্রাহ্মণা, লোকো জরায ব্যাধিনা মরণেন. এৰং উপনীযমানে খো, ব্রাহ্মণা, লোকে জরায ব্যাধিনা মরণেন, যো ইধ কাযেন সংযমো ৰাচায সংযমো মনসা সংযমো, তং তস্স পেতস্স তাণঞ্চ লেণঞ্চ দীপঞ্চ সরণঞ্চ পরাযণঞ্চা’’তি.

‘‘উপনীযতি জীৰিতমপ্পমাযু,

জরূপনীতস্স ন সন্তি তাণা;

এতং ভযং মরণে পেক্খমানো,

পুঞ্ঞানি কযিরাথ সুখাৰহানি.

‘‘যোধ কাযেন সংযমো, ৰাচায উদ চেতসা;

তং তস্স পেতস্স সুখায হোতি,

যং জীৰমানো পকরোতি পুঞ্ঞ’’ন্তি. [সং. নি. ১.১০০] পঠমং;