১১৭. অধম্মিককতিকা
২০৫. তেন খো পন সমযেন সাৱত্থিযা সঙ্ঘেন এৱৰূপা কতিকা কতা হোতি – অন্তৰাৱস্সং ন পব্বাজেতব্বন্তি. ৱিসাখায মিগাৰমাতুযা নত্তা ভিক্খূ উপসঙ্কমিত্ৱা পব্বজ্জং যাচি. ভিক্খূ এৱমাহংসু – ‘‘সঙ্ঘেন খো, আৱুসো, এৱৰূপা কতিকা কতা ‘অন্তৰাৱস্সং ন পব্বাজেতব্ব’ন্তি. আগমেহি, আৱুসো, যাৱ ভিক্খূ ৱস্সং ৱসন্তি. ৱস্সংৱুট্ঠা পব্বাজেস্সন্তী’’তি. অথ খো তে ভিক্খূ ৱস্সংৱুট্ঠা ৱিসাখায মিগাৰমাতুযা নত্তাৰং এতদৱোচুং – ‘‘এহি, দানি, আৱুসো, পব্বজাহী’’তি. সো এৱমাহ – ‘‘সচাহং, ভন্তে, পব্বজিতো অস্সং, অভিৰমেয্যামহং [অভিৰমেয্যং চাহং (সী.)]. ন দানাহং, ভন্তে, পব্বজিস্সামী’’তি. ৱিসাখা মিগাৰমাতা উজ্ঝাযতি খিয্যতি ৱিপাচেতি – ‘‘কথঞ্হি নাম অয্যা এৱৰূপং কতিকং কৰিস্সন্তি ‘ন অন্তৰাৱস্সং পব্বাজেতব্ব’ন্তি. কং কালং ধম্মো ন চৰিতব্বো’’তি? অস্সোসুং খো ভিক্খূ ৱিসাখায মিগাৰমাতুযা উজ্ঝাযন্তিযা খিয্যন্তিযা ৱিপাচেন্তিযা. অথ খো তে ভিক্খূ ভগৱতো এতমত্থং আৰোচেসুং. ন, ভিক্খৱে, এৱৰূপা কতিকা কাতব্বা – ‘ন অন্তৰাৱস্সং পব্বাজেতব্ব’ন্তি. যো কৰেয্য, আপত্তি দুক্কটস্সাতি.
অধম্মিককতিকা নিট্ঠিতা.