৩৭. অহিৱাতকৰোগৱত্থু
১০০. তেন খো পন সমযেন অঞ্ঞতৰং কুলং অহিৱাতকৰোগেন কালঙ্কতং হোতি. তস্স পিতাপুত্তকা সেসা হোন্তি. তে ভিক্খূসু পব্বজিত্ৱা একতোৱ পিণ্ডায চৰন্তি. অথ খো সো দাৰকো পিতুনো ভিক্খায দিন্নায উপধাৱিত্ৱা এতদৱোচ – ‘‘ময্হম্পি, তাত, দেহি; ময্হম্পি, তাত, দেহী’’তি. মনুস্সা উজ্ঝাযন্তি খিয্যন্তি ৱিপাচেন্তি – ‘‘অব্ৰহ্মচাৰিনো ইমে সমণা সক্যপুত্তিযা. অযম্পি দাৰকো ভিক্খুনিযা জাতো’’তি. অস্সোসুং খো ভিক্খূ তেসং মনুস্সানং উজ্ঝাযন্তানং খিয্যন্তানং ৱিপাচেন্তানং. অথ খো তে ভিক্খূ ভগৱতো এতমত্থং আৰোচেসুং. ন, ভিক্খৱে, ঊনপন্নৰসৱস্সো দাৰকো পব্বাজেতব্বো. যো পব্বাজেয্য, আপত্তি দুক্কটস্সাতি.
তেন খো পন সমযেন আযস্মতো আনন্দস্স উপট্ঠাককুলং সদ্ধং পসন্নং অহিৱাতকৰোগেন কালঙ্কতং হোতি, দ্ৱে চ দাৰকা সেসা হোন্তি. তে পোৰাণকেন আচিণ্ণকপ্পেন ভিক্খূ পস্সিত্ৱা উপধাৱন্তি. ভিক্খূ অপসাদেন্তি. তে ভিক্খূহি অপসাদিযমানা ৰোদন্তি. অথ খো আযস্মতো আনন্দস্স এতদহোসি – ‘‘ভগৱতা পঞ্ঞত্তং ‘ন ঊনপন্নৰসৱস্সো দাৰকো পব্বাজেতব্বো’তি. ইমে চ দাৰকা ঊনপন্নৰসৱস্সা. কেন নু খো উপাযেন ইমে দাৰকা ন ৱিনস্সেয্যু’’ন্তি? অথ খো আযস্মা আনন্দো ভগৱতো এতমত্থং আৰোচেসি. উস্সহন্তি পন তে, আনন্দ, দাৰকা কাকে উড্ডাপেতুন্তি? উস্সহন্তি, ভগৱাতি. অথ খো ভগৱা এতস্মিং নিদানে এতস্মিং পকৰণে ধম্মিং কথং কত্ৱা ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘অনুজানামি, ভিক্খৱে, ঊনপন্নৰসৱস্সং দাৰকং কাকুড্ডেপকং পব্বাজেতু’’ন্তি.
অহিৱাতকৰোগৱত্থু নিট্ঠিতং.