৩০. লিখিতকচোৰৱত্থু

৯৩. তেন খো পন সমযেন অঞ্ঞতৰো পুৰিসো চোৰিকং কত্ৱা পলাযিত্ৱা ভিক্খূসু পব্বজিতো হোতি. সো চ ৰঞ্ঞো অন্তেপুৰে লিখিতো হোতি – যত্থ পস্সতি, তত্থ হন্তব্বোতি. মনুস্সা পস্সিত্ৱা এৱমাহংসু – ‘‘অযং সো লিখিতকো চোৰো. হন্দ, নং হনামা’’তি. একচ্চে এৱমাহংসু – ‘‘মায্যো, এৱং অৱচুত্থ. অনুঞ্ঞাতং ৰঞ্ঞা মাগধেন সেনিযেন বিম্বিসাৰেন ‘‘যে সমণেসু সক্যপুত্তিযেসু পব্বজন্তি, ন তে লব্ভা কিঞ্চি কাতুং, স্ৱাক্খাতো ধম্মো, চৰন্তু ব্ৰহ্মচৰিযং সম্মা দুক্খস্স অন্তকিৰিযাযা’’তি. মনুস্সা উজ্ঝাযন্তি খিয্যন্তি ৱিপাচেন্তি – ‘‘অভযূৱৰা ইমে সমণা সক্যপুত্তিযা, নযিমে লব্ভা কিঞ্চি কাতুং. কথঞ্হি নাম সমণা সক্যপুত্তিযা লিখিতকং চোৰং পব্বাজেস্সন্তী’’তি. ভগৱতো এতমত্থং আৰোচেসুং. ন, ভিক্খৱে, লিখিতকো চোৰো পব্বাজেতব্বো. যো পব্বাজেয্য, আপত্তি দুক্কটস্সাতি.

লিখিতকচোৰৱত্থু নিট্ঠিতং.