১০. সংৱৰকথাৱণ্ণনা
৩৭৯. আটানাটিযসুত্তে ‘‘সন্তি, ভিক্খৱে, যক্খা যেভুয্যেন পাণাতিপাতা অপ্পটিৱিৰতা’’তি (দী. নি. ৩.২৭৬, ২৮৬) আগতত্তা চাতুমহাৰাজিকানং সংৱৰাসংৱৰসব্ভাৱো অৱিৱাদসিদ্ধো. যত্থ পন ৱিৱাদো, তমেৱ দস্সেন্তেন তাৱতিংসাদযো গহিতাতি ইমমত্থং দস্সেতুং ‘‘চাতুমহাৰাজিকান’’ন্তি ৱুত্তং. এৱং সতীতি যদি তাৱতিংসেসু সংৱৰাসংৱৰো নত্থি, এৱং সন্তে. সুৰাপানন্তি এত্থাপি ‘‘সুয্যতী’’তি পদং আনেত্ৱা সম্বন্ধিতব্বং. কথং সুয্যতীতি? ৱুত্তঞ্হেতং কুম্ভজাতকে –
‘‘যং ৱে পিৱিত্ৱা পুব্বদেৱা পমত্তা,
তিদিৱা চুতা সস্সতিযা সমাযা;
তং তাদিসং মজ্জমিমং নিৰত্থং,
জানং মহাৰাজ কথং পিৱেয্যা’’তি. (জা. ১.১৬.৫৮);
তত্থ পুব্বদেৱা নাম অসুৰা. তে হি তাৱতিংসানং উপ্পত্তিতো পুব্বদেৱাতি পঞ্ঞাযিংসু. পমত্তাতি সুৰাপানেন পমাদং আপন্না. তিদিৱাতি মনুস্সচাতুমহাৰাজিকলোকে উপাদায ততিযলোকভূতা দেৱট্ঠানা, নামমেৱ ৱা এতং তস্স দেৱট্ঠানস্স. সস্সতিযাতি কেৱলং দীঘাযুকতং সন্ধায ৱদতি. সমাযা সহ অত্তনো অসুৰমাযায, অসুৰমন্তেহি সদ্ধিং চুতাতি অত্থো. অট্ঠকথাযঞ্চ ৱুত্তং ‘‘আগন্তুকদেৱপুত্তা আগতাতি নেৱাসিকা গন্ধপানং সজ্জযিংসু. সক্কো সকপৰিসায সঞ্ঞমদাসী’’তি. তেনাহ ‘‘তেসং সুৰাপানং অসংৱৰো ন হোতীতি ৱত্তব্বং হোতী’’তি. এত্থ চ তাৱতিংসানং পাতুভাৱতো পট্ঠায সুৰাপানম্পি তত্থ নাহোসি, পগেৱ পাণাতিপাতাদযোতি ৱিৰমিতব্বাভাৱতো এৱ তাৱতিংসতো পট্ঠায উপৰি দেৱলোকেসু সমাদানসম্পত্তৱিৰতিৱসেন পুৰেতব্বা সংৱৰা ন সন্তি, লোকুত্তৰা পন সন্তিযেৱ. তথা তেহি পহাতব্বা অসংৱৰা. ন হি অপ্পহীনানুসযানং মগ্গৱজ্ঝা কিলেসা ন সন্তীতি.
সংৱৰকথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.
ততিযৱগ্গৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.