৬. ঞাণকথাৱণ্ণনা
৮৭৬-৮৭৭. ‘‘দ্ৱাদসৱত্থুকং ঞাণং লোকুত্তৰ’’ন্তি এত্থ দ্ৱাদসৱত্থুকস্স ঞাণস্স লোকুত্তৰতা পতিট্ঠাপীযতীতি দস্সেন্তো পঠমৱিকপ্পং ৱত্ৱা পুন লোকুত্তৰঞাণস্স দ্ৱাদসৱত্থুকতা পতিট্ঠাপীযতীতি দস্সেতুং ‘‘তং ৱা…পে… অত্থো’’তি আহ. পৰিঞ্ঞেয্যন্তি এত্থ ইতি-সদ্দো আদিঅত্থো, পকাৰত্থো ৱা. তেন ‘‘পহাতব্ব’’ন্তি এৱমাদিং সঙ্গণ্হাতি. পৰিঞ্ঞাতন্তি এত্থাপি এসেৱ নযো. ‘‘পৰিঞ্ঞেয্যং পৰিঞ্ঞাত’’ন্তিআদিনা পৰিজাননাদিকিৰিযায নিব্বত্তেতব্বতা নিব্বত্তিততা চ দস্সিতা, ন নিব্বত্তিযমানতাতি. যেন পন সা হোতি, তং দস্সেতুং ‘‘সচ্চঞাণং পনা’’তিআদি ৱুত্তং. তত্থ সচ্চঞাণন্তি দুক্খাদিসচ্চসভাৱাৱবোধকং ঞাণং, যং সন্ধায ‘‘ইদং দুক্খ’’ন্তিআদি ৱুত্তং. মগ্গক্খণেপীতি অপি-সদ্দেন ততো পুব্বাপৰভাগেপীতি দট্ঠব্বং. পৰিজাননাদিকিচ্চসাধনৱসেন হোতি অসম্মোহতো ৱিসযতো চাতি অধিপ্পাযো.
ঞাণকথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.
ৱীসতিমৱগ্গৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.
চতুত্থো পণ্ণাসকো সমত্তো.