৯. অপৰিযাপন্নকথাৱণ্ণনা

৭০৯-৭১০. তস্মা দিট্ঠি লোকিযপৰিযাপন্না ন হোতীতি অত্থং ৱদন্তি, এৱং সতি অতিপ্পসঙ্গো হোতি ৱীতদোসাদিৱোহাৰভাৱতোতি. ততো অঞ্ঞথা অত্থং ৱদন্তো ‘‘ৰূপদিট্ঠিযা’’তিআদিমাহ. তত্থ আদি-সদ্দেন অৰূপদিট্ঠিআদিং সঙ্গণ্হাতি. পৰৱাদিঅধিপ্পাযৱসেন অযমত্থৱিভাৱনাতি আহ ‘‘যদি চ পৰিযাপন্না সিযা’’তি. তথা চ সতীতি দিট্ঠিযা কামধাতুপৰিযাপন্নত্তে সতীতি অত্থো. তস্মাতি ‘‘ৱীতদিট্ঠিকো’’তি এৱং ৱোহাৰাভাৱতো. ন হি সা তস্স অৱিগতা দিট্ঠি, যতো সো ৱীতদিট্ঠিকোতি ন ৱুচ্চতি. যেনাতি কামদিট্ঠিভাৱেন.

অপৰিযাপন্নকথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.

চুদ্দসমৱগ্গৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.