৫. সত্তক্খত্তুপৰমকথাৱণ্ণনা

৬৪১-৬৪৫. অস্সাতি ইমস্স সত্তক্খত্তুপৰমস্স. তেনাহ ‘‘সত্তক্খত্তুপৰমভাৱে চ নিযামং ইচ্ছসী’’তি. যেন আনন্তৰিযকম্মেন. অন্তৰাতি সত্ত ভৱে অনিব্বত্তেত্ৱা তেসং অন্তৰেযেৱ. কেচীতি অভযগিৰিৱাসিনো. অপৰেতি পদকাৰা. তস্সাতি যো সত্তক্খত্তুপৰমোতি ৱা, কোলংকোলোতি ৱা, একবীজীতি ৱা ভগৱতা ঞাণেন পৰিচ্ছিন্দিত্ৱা ব্যাকতো, তস্স যথাৱুত্তপৰিচ্ছেদা অন্তৰা উপৰিমগ্গাধিগমো নত্থি অৱিতথদেসনত্তা. যথাপৰিচ্ছেদমেৱ তস্স অভিসমযো, স্ৱাযং ৱিভাগো তেসংযেৱ পুগ্গলানং ইন্দ্ৰিযপৰোপৰিযত্তেন ৱেদিতব্বো ভৱনিযামেন তাদিসস্স কস্সচি অভাৱতো. যস্মা কস্সচি মুদুকানিপি ইন্দ্ৰিযানি পচ্চযৱিসেসেন তিক্খভাৱং আপজ্জেয্যুং, তস্মা তাদিসং সন্ধায ‘‘ভব্বোতি ৱুচ্চতি, ন সো অভব্বো নামা’’তি চ ৱুত্তং. যস্মা পন ভগৱা ন তাদিসং ‘‘সত্তক্খত্তুপৰমো’’তিআদিনা নিযমেত্ৱা ব্যাকৰোতি, তস্মা আহ ‘‘ন পন অন্তৰা অভিসমেতুং ভব্বতা ৱুত্তা’’তি. অযঞ্চ নযো একন্তেন ইচ্ছিতব্বো. অঞ্ঞথা পুগ্গলস্স সঙ্কৰো সিযাতি দস্সেন্তো ‘‘যদি চা’’তিআদিমাহ.

সত্তক্খত্তুপৰমকথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.

দ্ৱাদসমৱগ্গৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.