৪. ঞাণকথাৱণ্ণনা

৬১৪-৬১৫. ‘‘অন্ধকা’’তি ৱুত্তা পুব্বসেলিযঅপৰসেলিযৰাজগিৰিকসিদ্ধত্থিকাপি যেভুয্যেন মহাসঙ্ঘিকা এৱাতি ৱুত্তং ‘‘পুব্বে…পে… ভৱেয্যু’’ন্তি. তত্থ অঞ্ঞেতি ৱচনং দ্ৱিন্নং কথানং উজুৱিপচ্চনীকভাৱতো. পুৰিমকানঞ্হি চক্খুৱিঞ্ঞাণাদিসমঙ্গী ‘‘ঞাণী’’তি ৱুচ্চতি, ইমেসং সো এৱ ‘‘ঞাণী’’তি ন ৱত্তব্বোতি ৱুত্তো. ৰাগৱিগমো ৰাগস্স সমুচ্ছিন্দনং, তথা অঞ্ঞাণৱিগমো. যথা সমুচ্ছিন্নাৱিজ্জো ‘‘ঞাণী’’তি, পটিপক্খতো ‘‘অঞ্ঞাণী’’তি, এৱং অসমুচ্ছিন্নাৱিজ্জো ‘‘অঞ্ঞাণী’’তি, পটিপক্খতো ‘‘ঞাণী’’তি ৱুত্তো. অঞ্ঞাণস্স ৱিগতত্তা সো ‘‘ঞাণী’’তি ৱত্তব্বতং আপজ্জতি, ন পন সততং সমিতং ঞাণস্স পৱত্তনতোতি অধিপ্পাযো.

ঞাণকথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.