১-৪. পঠমপুব্বেসম্বোধসুত্তাদিৱণ্ণনা
১৩-১৬. দ্ৱীসুপি সুত্তেসু আযতনানং ৱসেন দেসনা একৰসাৱাতি ‘‘পঠমদুতিযেসূ’’তি একজ্ঝং পদুদ্ধাৰো কতো. আহিতো অহংমানো এত্থাতি অত্তা, অত্তভাৱো. অত্তানমধি অজ্ঝত্তং, তপ্পৰিযাপন্নত্তা তত্থ ভৱানি অজ্ঝত্তিকানি, তেসং অজ্ঝত্তিকানং. অজ্ঝত্তঞ্চ নাম অজ্ঝত্তজ্ঝত্তং, নিযকজ্ঝত্তং, গোচৰজ্ঝত্তং, ৱিসযজ্ঝত্তন্তি চতুব্বিধং. তত্থ অজ্ঝত্তজ্ঝত্তং অজ্ঝত্তে ভৱন্তি অজ্ঝত্তিকন্তি আহ ‘‘অজ্ঝত্তজ্ঝত্তৱসেন অজ্ঝত্তিকান’’ন্তি. তেসং চক্খাদীনং অজ্ঝত্তেসুপি অজ্ঝত্তিকভাৱো অধিকসিনেহৱত্থুতাযাতি আহ ‘‘ছন্দৰাগস্স অধিমত্তবলৱতাযা’’তি. ইদানি তত্থ তমত্থং পটিযোগিনা সদ্ধিং উদাহৰণৱসেন দস্সেন্তো ‘‘মনুস্সানং হী’’তিআদিমাহ. তং উত্তানমেৱ. বাহিৰানীতি অজ্ঝত্তিকতো বহি ভৱানি.
পঠমপুব্বেসম্বোধসুত্তাদিৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.