৮. ততিযওৱাদসুত্তৱণ্ণনা
১৫১. পুব্বেতি পঠমবোধিযং. এতৰহীতি ততো পচ্ছিমে কালে. কাৰণপট্ঠপনেতি কাৰণাৰম্ভে. তেসু ৱুত্তগুণযুত্তেসু থেৰেসু. তস্মিন্তি তস্মিং যথাৱুত্তগুণযুত্তে পুগ্গলে. এৱং সক্কাৰে কযিৰমানেতি ‘‘ভদ্দকো ৱতাযং ভিক্খূ’’তি আদৰজাতেহি ভিক্খূহি সক্কাৰে কযিৰমানে. ইমে সব্ৰহ্মচাৰী. ‘‘এহি ভিক্খূ’’তি তং ভিক্খুং অত্তনো মুখাভিমুখং কৰোন্তা ৱদন্তি. যঞ্হি তন্তি এত্থ তন্তি নিপাতমত্তং উপদ্দৱোতি ৱুচ্চতি অনত্থজননতো. পত্থযতি ভজতি বজ্ঝতীতি পত্থনা, অভিসঙ্গোতি আহ ‘‘অভিপত্থনাতি অধিমত্তপত্থনা’’তি.
ততিযওৱাদসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.