৬. ওৱাদসুত্তৱণ্ণনা
১৪৯. অত্তনো ঠানেতি সব্ৰহ্মচাৰীনং ওৱাদকৱিঞ্ঞাপকভাৱেন অত্তনো মহাসাৱকট্ঠানে ঠপনত্থং. অথ ৱা যস্মা ‘‘অহং দানি ন চিৰং ঠস্সামি, তথা সাৰিপুত্তমোগ্গল্লানা, অযং পন ৱীসংৱস্সতাযুকো, ওৱদন্তো অনুসাসন্তো মমচ্চযেন ভিক্খূনং মযা কাতব্বকিচ্চং কৰিস্সতী’’তি অধিপ্পাযেন ভগৱা ইমং দেসনং আৰভি. তস্মা অত্তনো ঠানেতি সত্থাৰা কাতব্বওৱাদদাযকট্ঠানে. তেনাহ ‘‘এৱং পনস্সা’’তিআদি. যথাহ ভগৱা ‘‘ওৱদ, কস্সপ…পে… ত্ৱং ৱা’’তি. দুক্খেন ৱত্তব্বা অপ্পদক্খিণগ্গাহিভাৱতো. দুব্বচভাৱকৰণেহীতি কোধূপনাহাদীহি. অনুসাসনিযা পদক্খিণগ্গহণং নাম অনুধম্মচৰণং, ছিন্নপটিপত্তি কতা ৱামগ্গাহো নামাতি আহ ‘‘অনুসাসনি’’ন্তিআদি. অতিক্কম্ম ৱদন্তেতি অঞ্ঞমঞ্ঞং অতিক্কমিত্ৱা অতিমঞ্ঞিত্ৱা ৱদন্তে. বহুং ভাসিস্সতীতি ধম্মং কথেন্তো কো ৱিপুলং কত্ৱা কথেস্সতি. অসহিতন্তি পুব্বেনাপৰং নসহিতং হেতুপমাৱিৰহিতং. অমধুৰন্তি ন মধুৰং ন কণ্ণসুখং ন পেমনীযং. লহুঞ্ঞেৱ উট্ঠাতি অপ্পৱত্তনেন কূলট্ঠানং ৱিয তস্স কথনং.
ওৱাদসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.