১. তিণকট্ঠসুত্তৱণ্ণনা
১২৪. উপসগ্গো সমাসৱিসযে সসাধনং কিৰিযং দস্সেতীতি ৱুত্তং ‘‘ঞাণেন অনুগন্ত্ৱাপী’’তি. ৱস্সসতং ৱস্সসহস্সন্তি নিদস্সনমত্তমেতং, ততো ভিয্যোপি অনুগন্ত্ৱা অনমতগ্গো এৱ সংসাৰো. অগ্গ-সদ্দো ইধ মৰিযাদৱচনো, অনুদ্দেসিকঞ্চেতং ৱচনন্তি আহ ‘‘অপৰিচ্ছিন্নপুব্বাপৰকোটিকো’’তি. অঞ্ঞথা অন্তিমভৱিকপৰিচ্ছিন্নকতৱিমুত্তিপৰিপাচনীযধম্মাদীনং ৱসেন অপৰিচ্ছিন্নপুব্বাপৰকোটি ন সক্কা ৱত্তুং. সংসৰণং সংসাৰো. পচ্ছিমাপি ন পঞ্ঞাযতি অন্ধবালানং ৱসেনাতি অধিপ্পাযো. তেনাহ ভগৱা ‘‘দীঘো বালান সংসাৰো’’তি (ধ. প. ৬০). ৱেমজ্ঝেযেৱ পন সত্তা সংসৰন্তি পুব্বাপৰকোটীনং অলব্ভনীযত্তা. অত্থো পৰিত্তো হোতি যথাভূতাৱবোধাভাৱতো. বুদ্ধসমযেতি সাসনেতি অত্থো. অত্থো মহা যথাভূতাৱবোধিসম্ভৱতো, অত্থস্স ৱিপুলতায তংসদিসা উপমা নত্থীতি পৰিত্তংযেৱ উপমং আহৰন্তীতি অধিপ্পাযো. ইদানি ৱুত্তমেৱত্থং ‘‘পাড়িযং হী’’তিআদিনা সমত্থেতি. মাতু মাতৰোতি মাতু মাতামহিযো. তস্সেৱাতি দুক্খস্সেৱ. তিব্বন্তি দুক্খপৰিযাযোতি.
তিণকট্ঠসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.