১. কোলিতসুত্তৱণ্ণনা

২৩৫. সাৱকানং আলাপোতি সাৱকানং সব্ৰহ্মচাৰিং উদ্দিস্স আলাপো. বুদ্ধেহি সদিসা মা হোমাতি বুদ্ধাচিণ্ণং সমুদাচাৰং অকথেন্তেহি সাৱকেহি, ‘‘আৱুসো ভিক্খৱে’’তি আলপিতা ভিক্খূ, ‘‘আৱুসো’’তি পটিৱচনং দেন্তি, ন, ‘‘ভন্তে’’তি. দুতিযজ্ঝানে ৱিতক্কৱিচাৰা নিৰুজ্ঝন্তি তেসং নিৰোধেনেৱ তস্স ঝানস্স উপ্পাদেতব্বতো. যেসং নিৰোধাতি যেসং ৱচীসঙ্গাৰানং ৱিতক্কৱিচাৰানং নিৰুজ্ঝনেন সুৱিক্খম্ভিতভাৱেন সদ্দাযতনং অপ্পৱত্তিং গচ্ছতি কাৰণস্স দূৰতো পস্সম্ভিতত্তা. অৰিযোতি নিদ্দোসো. পৰিসুদ্ধো তুণ্হীভাৱো, ন তিত্থিযানং মূগব্বতগ্গহণং ৱিয অপৰিসুদ্ধোতি অধিপ্পাযো. পঠমজ্ঝানাদীনীতি আদি-সদ্দেন ততিযজ্ঝানাদীনি সঙ্গণ্হাতি.

আৰম্মণভূতেন ৱিতক্কেন সহ গতা পৱত্তাতি ৱিতক্কসহগতাতি আহ ‘‘ৱিতক্কাৰম্মণা’’তি. ৱিতক্কাৰম্মণতা চ সঞ্ঞামনসিকাৰানং সুখুমআৰম্মণগ্গহণৱসেন দট্ঠব্বা. তেনাহ ‘‘ন সন্ততো উপট্ঠহিংসূ’’তি. ন পগুণং সম্মদেৱ ৱসীভাৱস্স অনাপাদিতত্তা. সঞ্ঞামনসিকাৰাপীতি ততিযজ্ঝানাধিগমায পৱত্তিযমানা সঞ্ঞামনসিকাৰাপি হানভাগিযাৱ অহেসুং, ন ৱিসেসভাগিযা. সম্মা ঠপেহীতি বহিদ্ধা ৱিক্খেপং পহায সম্মা অজ্ঝত্তমেৱ চিত্তং ঠপেহি. একগ্গং কৰোহীতি তেনেৱ ৱিক্খেপপটিবাহনেন অৱিহতমানসতায চিত্তসমাধানৱসেন একগ্গং কৰোহি. আৰোপেহীতি ঈসকম্পি বহুম্পি অপতিতং কত্ৱা কম্মট্ঠানাৰম্মণে আৰোপেহি. দুতিযঅগ্গসাৱকভূমিযা পাৰিপূৰিযা আযস্মা মহাভিঞ্ঞো, ন যথা তথাতি আহ ‘‘মহাভিঞ্ঞতন্তি ছড়ভিঞ্ঞত’’ন্তি. ইমিনা উপাযেনাতি ইমিনা ‘‘অথ খো মং, আৱুসো’’তিআদিনা ৱুত্তেন উপাযেন. ৱড্ঢেত্ৱাতি উত্তৰি উত্তৰি ৱিসেসভাগিযভাৱাপাদনেন সমাধিং পঞ্ঞঞ্চ ব্ৰূহেত্ৱা ব্ৰূহেত্ৱা.

কোলিতসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.