২. উপট্ঠানসুত্তৱণ্ণনা

২২২. কাযদৰথো হোতিযেৱ নিযমেন, ন চিত্তদৰথো তস্স মগ্গেনেৱ সমুগ্ঘাটিতত্তা.

জৰাতুৰোতি জৰাভিভৱনেন আতুৰোযেৱ. পদদ্ৱযেপি এসেৱ নযো. উপৰিট্ঠতায পৰিতো দীঘপুথুলতায অতিৱিয ৱিজ্ঝতীতি সত্তিসল্লগ্গহণং. এৱং হিস্স তণ্হাসল্লস্স সদিসতা. অৱিজ্জায পন সম্মোহাপাদনেন দুক্খাপাদনেন চ ৱিসসদিসতা. ৰুপ্পতোতি ৱিকাৰং আপাদিযমানস্স পীড়িযমানস্সাতি অত্থোতি আহ ‘‘ঘট্টিযমানস্সা’’তি.

পব্বজিতন্তি সসন্তানতো পব্বজিতং ৱা ৰাগাদিমলতো পব্বজিতং ৱা. তস্মাতি যস্মা থেৰস্সেৱেতং ৱচনং, তস্মা অযং ইদানি ৱুচ্চমানো এত্থ গাথায অত্থো. দেৱতায হীতিআদি ৱুত্তস্সেৱ অত্থস্স পাকটকৰণং. এত্থাতি সেসগাথাসু. অত্থস্স ৱুত্তনযত্তা ‘‘অনুত্তানপদৱণ্ণনা’’তি আহ. ৱিনযাতি হেতুম্হি নিস্সক্কৱচনন্তি তস্স হেতুম্হি কৰণৱচনেন অত্থমাহ ‘‘ৱিনযেনা’’তি. তথা ‘‘সমতিক্কমা’’তি এত্থাপি. পৰমপৰিসুদ্ধং সংকিলেসসমুচ্ছিন্দনতো. আৰদ্ধৱীৰিযন্তি সম্ভাৱিতৱীৰিযং. সম্ভাৱনঞ্চস্স পগ্গণ্হনং পৰিপূৰণঞ্চাতি আহ ‘‘পগ্গহিতৱীৰিযং পৰিপুণ্ণৱীৰিয’’ন্তি.

উপট্ঠানসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.