৪. মহাসালসুত্তৱণ্ণনা

২০০. যস্মা তস্স ব্ৰাহ্মণস্স অনিস্সযস্স জিণ্ণভাৱেন ৱিসেসতো কাযো লূখো জাতো, জিণ্ণপিলোতিকখণ্ডেহি সঙ্ঘটিতং পাৱুৰণং, তস্মা ‘‘লূখপাৱুৰণো’’তি পদস্স ‘‘জিণ্ণপাৱুৰণো’’তি অত্থো ৱুত্তো. পাটিযেক্কন্তি পুত্তেসু একমেকো একমেকায ৱাচায ৱিসুং ৱিসুং.

সম্পুচ্ছনং নাম ইধ সম্মন্তনন্তি আহ ‘‘সদ্ধিং মন্তযিত্ৱা’’তি. নন্দিস্সন্তি অভিনন্দিং. অতীতত্থে হি ইদং অনাগতৱচনং. তেনাহ ‘‘নন্দিজাতো…পে… অহোসি’’ন্তি. ভুস্সন্তাতি নিব্ভুস্সনৱসেন ৰৱন্তা.

ৱযোগতন্তি পচ্ছিমৱযং উপগতং. সো পন যস্মা পুৰিমে দ্ৱে ৱযে অতিক্কমৱসেন গতো. পচ্ছিমং একদেসতো অতিক্কমনৱসেন, তস্মা ৱুত্তং – ‘‘তযো ৱযে গতং অতিক্কন্তং পচ্ছিমৱযে ঠিত’’ন্তি.

নিপ্পৰিভোগোতি জিণ্ণভাৱেন জৱপৰক্কমহানিযা অপৰিভোগো ন ভুঞ্জিতব্বো. খাদনা অপনীযতীতি যৱসং অদদন্তা ততো নীহৰন্তি নাম. থেৰোতি ৱুড্ঢো.

অনস্সৱাতি ন ৱচনকৰা. অপ্পতিস্সাতি পতিস্সযৰহিতা. অৱসৱত্তিনোতি ন ময্হং ৱসেন ৱত্তনকা. সুন্দৰতৰোতি উপত্থম্ভকাৰিভাৱেন সুন্দৰতৰো.

পুৰতোতি উপত্থম্ভকভাৱেন পুৰতো কত্ৱা. উদকে পতিট্ঠং লভতি তত্থ পতিট্ঠতো থিৰপতিট্ঠভাৱতো. অদ্ধপতিট্ঠো হি দণ্ডো দণ্ডধৰপুৰিসস্স পতিট্ঠং লভাপেতি.

ব্ৰাহ্মণিযোতি অত্তনো ব্ৰাহ্মণিযো. পাটিযেক্কন্তি ‘‘অসুকস্স গেহে অসুকস্স গেহে’’তি এৱং উদ্দেসিকং কত্ৱা ৱিসুং ৱিসুং. মা নিয্যাদেহি, অম্হাকং ৰুচ্চনট্ঠানমেৱাতি তৱ পুত্তানং গেহেসু যং অম্হাকং ৰুচ্চনট্ঠানং. তত্থমেৱ গমিস্সামাতি সব্বেসম্পি এতেসং অনুগ্গহং কাতুকামো ভগৱা এৱমাহ.

ততো পট্ঠাযাতি সোতাপত্তিফলপটিলাভতো পট্ঠায. যদত্থং মযং ইমস্স ব্ৰাহ্মণস্স মহাসম্পত্তিদানাদিনা অনুগ্গহো কতো, সো চস্স পুত্তপৰিজনস্সপি অত্থো সিদ্ধোতি সত্থা ন সব্বকালং তস্স ব্ৰাহ্মণস্স পুত্তানং গেহং অগমাসি, তে এৱ পন কালেন কালং সত্থু সন্তিকং গন্ত্ৱা যথাৱিভৱং সক্কাৰসম্মানং অকংসূতি অধিপ্পাযো.

মহাসালসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.