১১. সঙ্গাৰৱসুত্তৱণ্ণনা
২০৭. পচ্চেতীতি পত্তিযাযতি সদ্দহতি. তথাভূতো চ তমত্থং নিকামেন্তো নাম হোতীতি ৱুত্তং ‘‘ইচ্ছতি পত্থেতী’’তি. সাধু, ভন্তেতি এত্থ সাধু-সদ্দো আযাচনত্থো, ন অভিনন্দনত্থোতি ‘‘আযাচমানো আহা’’তি ৱত্ৱা আযাচনে কাৰণং দস্সেন্তো ‘‘থেৰস্স কিৰা’’তিআদিমাহ. উদকসুদ্ধিকো ন একংসেন অপাযূপগো, লদ্ধিযা পন সাৱজ্জকিলেসভূতভাৱতো আযাচতি. অঞ্ঞং কাৰণং অপদিসন্তো ‘‘অপিচা’’তিআদিমাহ. ফলভূতো অত্থো এতস্সাতি অত্থৱসং, কাৰণন্তি আহ ‘‘অত্থানিসংসং অত্থকাৰণ’’ন্তি. পপঞ্চসূদনিযং পন ফলেনেৱ অৰণীযতো অত্থো, কাৰণন্তি কত্ৱা ‘‘অত্থো এৱ অত্থৱসো, তস্মা দ্ৱে অত্থৱসেতি দ্ৱে অত্থে দ্ৱে কাৰণানী’’তি ৱুত্তং.
সঙ্গাৰৱসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.