৬. পিযঙ্কৰসুত্তৱণ্ণনা
২৪০. পচ্চন্তেতি পৰিযন্তে. পাটিযেক্কন্তি সঙ্গীতিকালে ৱিসুং. যমকৱগ্গাদিকা ব্ৰাহ্মণৱগ্গপৰিযোসানা ছব্বীসতি ৱগ্গা এতিস্সাতি ছব্বীসতিৱগ্গা, তন্তীতি পাড়ি. উচ্চাৰপস্সাৱাদি এৱৰূপং দুব্ভোজনং, ‘‘অসুচিজেগুচ্ছভাৱেন দুট্ঠু ভোজন’’ন্তি কত্ৱা, দুব্ভোজনগ্গহণেন ৱা ৱন্তগব্ভমলাদীনি অতিদিসতি. ছৱিআদীনি ছেত্ৱাতি ছৱিআদীনি অতিৱিজ্ঝ অতিৱিয পৱিসিত্ৱা. অট্ঠিমিঞ্জং আহচ্চ অট্ঠাসি পীতিসমুট্ঠানউড়াৰোড়াৰৰূপপ্পৱত্তিযা. তেনাহ ‘‘হদযঙ্গমনীযো হুত্ৱা’’তি.
ধম্মতায সমাদিণ্ণন্তি কস্সচি সন্তিকে অগ্গহেত্ৱা সযমেৱ তস্মিং খণে সংযতা হোমাতি যথাসংযতা. ততিযপদেনাতি ‘‘সিক্খেম সুসীল্য’’ন্তি ইমিনা পদেন. সেসাতি ৱুত্তাৱসেসা. তিস্সো অদিন্নাদানমিচ্ছাচাৰসুৰাপানৱিৰতিযো. গহিতা গোবলীবদ্দঞাযেন. ছাতকং দুব্ভিক্খঞ্চ এত্থাতি ছাতকদুব্ভিক্খা, জিঘচ্ছাদুব্ভিক্খাবহুলাযাতি অত্থো. পিসাচযক্খযোনিযাতি পেত্তিৱিসযসদিসযক্খযোনিযা অপি নাম মুচ্চেমাতি যোজনা.
পিযঙ্কৰসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.