৩. অন্নসুত্তৱণ্ণনা

৪৩. পত্থেন্তীতি পিহেন্তি. যত্থস্স উপগমনং লোকে পাকটতৰং অহোসি, তে উদাহৰণৱসেন দস্সেন্তো ‘‘চিত্তগহপতিসীৱলিত্থেৰাদিকে ৱিযা’’তি আহ. অন্নন্তি অন্নসঞ্ঞিতো চতুব্বিধোপি পচ্চযো. সব্বেপি দাযকে একজ্ঝং গহেত্ৱা সামঞ্ঞতো একৱসেন ‘‘দাযকমেৱা’’তি ৱুত্তং, যথা চাহ ‘‘কো নাম সো যক্খো, যং অন্নং নাভিনন্দতী’’তি? তত্থ যক্খোতি সত্তো. সামঞ্ঞজোতনা চ নাম যস্মা পুথুঅত্থৱিসযা, তস্মা ‘‘যে নং দদন্তি সদ্ধায, ৱিপ্পসন্নেন চেতসা. তমেৱ অন্নং ভজতী’’তি ৱুত্তং. তত্থ ম-কাৰো পদসন্ধিকৰো, তে এৱাতি অত্থো. দাযকং অপৰিচ্চজনমেৱ অনুগচ্ছতি চক্কং ৱিয কুব্বৰং.

অন্নসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.