১. আদিত্তসুত্তৱণ্ণনা
৪১. সীসন্তি দেসনাপদেসো, দেসনায অঞ্ঞেসুপি ৱত্তব্বেসু কস্সচিদেৱ সীসভাগেন অপদিসনং. তেনাহ ‘‘ৰাগাদীহী’’তিআদি. দানেনাতি অত্তনো সন্তকস্স পৰেসং পৰিচ্চজনেন. তং পন পৰিচ্চজনং চেতনায হোতীতি আহ ‘‘দানচেতনাযা’’তি দানপুঞ্ঞচেতনাতি দানমযা পুঞ্ঞচেতনা দাযকস্সেৱ হোতি তংসন্ততিপৰিযাপন্নত্তা. নীহতভণ্ডকন্তি আদিত্তগেহতো বহি নিক্খামিতং ভণ্ডকং. এতন্তি ‘‘দিন্নং হোতী’’তিআদিৱচনং. অদিন্নেতি দানমুখে অনিযুঞ্জিতে ভোগে. ‘‘অন্তেনা’’তি জীৱিতস্স অন্তো অধিপ্পেতোতি আহ ‘‘মৰণেনা’’তি. মমাতি পৰিগ্গহিতত্তা পৰিগ্গহা, ভোগা. তেপি কেনচি আকাৰেন ৱিনাসং অনুপগতা মৰণেন পহীযন্তি নামাতি ৱুত্তং ‘‘চোৰাদীনং ৱসেন অৱিনট্ঠভোগে’’তি. সোভনা অগ্গভূতা ৰূপাদযো এত্থাতি সগ্গো, তং সগ্গং.
আদিত্তসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.