৭. দুক্কৰসুত্তৱণ্ণনা

১৭. দুক্খং তিতিক্খন্তি দুত্তিতিক্খং. তঞ্চ দুক্খমং দুস্সহনং আৰম্ভৱসেন দুক্কৰং, অনুযুঞ্জনৱসেন দুত্তিতিক্খন্তি. অব্যত্তেনাতি সামঞ্ঞস্স উপকাৰানুপকাৰে ধম্মে জাননসমত্থায ৱেয্যত্তিযসঙ্খাতায পঞ্ঞায অভাৱতো ন ব্যত্তেন. তেনাহ ‘‘বালেনা’’তি. যস্মিং ধম্মে সতি সমণোতি ৱুচ্চতি, তং সামঞ্ঞন্তি আহ ‘‘সমণধম্মো’’তি. ইমিনাতি ‘‘দুক্কৰং দুত্তিতিক্খঞ্চ, অব্যত্তেন চ সামঞ্ঞ’’ন্তি ইমিনা গাথদ্ধেন ইদং দস্সেতীতি ইদং ইদানি ৱুচ্চমানং অত্থজাতং দস্সেতি. অভিদন্তন্তি অভিভৱনদন্তং, উপৰিদন্তন্তি অত্থো. সো হি ইতৰং মুসলং ৱিয উদুক্খলং ৱিসেসতো কস্সচি খাদনকালে অভিভুয্য ৱত্ততি. আধাযাতি নিপ্পীড়নৱসেনেৱ ঠপেত্ৱা. তালুং আহচ্চাতি তালুপদেসমাহনিত্ৱা ৱিয. চেতসাতি কুসলচিত্তেন. চিত্তন্তি অকুসলচিত্তং. অভিনিগ্গণ্হিত্ৱাতি যথা অতিসমুদাচাৰো ন হোতি, এৱং ৱিবাধনৱসেন নিগ্গহেত্ৱা. আপাণকোটিকন্তি পাণকোটিপৰিযোসানং, পৰিজীৱন্তি অত্থো. সম্বাধেতীতি সম্বাধো, অন্তৰাযিকো. বহূ পৰিস্সযাতি অযোনিসো কামৱিতক্কাদিৱসেন.

পজ্জতি চিত্তমেত্থাতি পদং, আৰম্মণং. ইৰিযাপথং এৱ পদং ইৰিযাপথপদং.

গীৱা চত্তাৰো পাদাতি গীৱপঞ্চমানি. সমোদহন্তি ৱা সমোধানহেতূতি অযমেত্থ অত্থোতি আহ – ‘‘সমোদহিত্ৱা ৱা’’তি, সম্মা ওধায অন্তো পৱেসেত্ৱাতি অত্থো. সকে আৰম্মণকপালেতি গোচৰজ্ঝত্তং ৱদতি. সমোদহন্তি সমোদহন্তো. অনিস্সিতোতি তেভূমকধম্মেসু কঞ্চিপি ধম্মং তণ্হাদিট্ঠাভিনিৱেসৱসেন অনিস্সিতো. অৱিহিংসমানো ৱিহিংসানিমিত্তানং পজহনেন. উল্লুম্পনসভাৱসণ্ঠিতেনাতি সীলব্যসনতো উদ্ধৰণৰূপে সণ্ঠিতেন, কৰুণাযুত্তেনাতি অত্থো. তেনাহ ‘‘কাৰুঞ্ঞতং পটিচ্চা’’তি.

দুক্কৰসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.