২. আনন্দভদ্দেকৰত্তসুত্তৱণ্ণনা

২৭৬. বহিদ্ধা পুথুত্তাৰম্মণতো নিৱত্তেত্ৱা একস্মিংযেৱ আৰম্মণে চিত্তস্স সম্মদেৱ লযনং অপ্পনং পটিসল্লানং, যো কোচি সমাপত্তিৱিহাৰো, ইধ পন অৰিযৱিহাৰো অধিপ্পেতোতি আহ – ‘‘পটিসল্লানা ৱুট্ঠিতো’’তিআদি. জানন্তোৱ ভগৱা কথাসমুট্ঠাপনত্থং পুচ্ছি. ৱুত্তঞ্হেতং – ‘‘জানন্তাপি তথাগতা পুচ্ছন্তি, জানন্তাপি ন পুচ্ছন্তী’’তিআদি (পাৰা. ১৬).

২৭৮. সাধুকাৰমদাসীতি সাধুসদ্দং সাৱেসি. তং পন পসংসা হোতীতি পসংসত্থো সাধুসদ্দো. তেনাহ ‘‘দেসনং পসংসন্তো’’তি. ৱিজ্জমানেহি ৱণ্ণেহি গুণৱন্তে উদগ্গতাকৰণং সম্পহংসনং, কেৱলং গুণসংকিত্তনৱসেন থোমনা পসংসাতি অযমেতেসং ৱিসেসো.

আনন্দভদ্দেকৰত্তসুত্তৱণ্ণনায লীনত্থপ্পকাসনা সমত্তা.