১৭. আপুচ্ছকৰণনিদ্দেসৱণ্ণনা
১৬১. আপুচ্ছকৰণন্তি আপুচ্ছায কৰণং. অনজ্ঝিট্ঠোৱাতি অনাণত্তোৱ, অযাচিতো এৱ ৱা. ন চ ৱিস্সজেতি পুচ্ছিতপঞ্হং ন ৱিস্সজ্জেয্য চ, আপুচ্ছিত্ৱা ৱা যাচিতো ৱা যথাৱুত্তমেতং কাতুং লভতীতি অধিপ্পাযো.
১৬২. আপুচ্ছিত্ৱা কথেন্তস্সাতি অত্তনো ৱুড্ঢং আপুচ্ছিত্ৱা ধম্মাদিকং ভাসন্তস্স. পুন ৱুড্ঢতৰাগমেতি পুন অঞ্ঞস্স ৱুড্ঢতৰস্স আগমনে সতীতি অত্থো. পুনআপুচ্ছনং নত্থীতি ভাসিতব্বং ঠপেত্ৱা পুন আপুচ্ছনকিচ্চং নত্থীতি অত্থো. সঙ্ঘত্থেৰে অসতি আৰদ্ধম্পি অট্ঠপেত্ৱা কথেন্তস্সাপি এসেৱ নযো. ভত্তগ্গে অনুমোদতো চ আপুচ্ছনং নত্থীতি সম্বন্ধো. অনুমোদতোতি দাযকেহি যাচিতস্স তংতংপুঞ্ঞানুমোদনৱসেন ধম্মকথং কৰোতো চ. অনুমোদনঞ্চ থেৰাধেয্যং. ‘‘অনুজানামি, ভিক্খৱে থেৰেন ভিক্খুনা ভত্তগ্গে অনুমোদিতু’’ন্তি (চূড়ৱ. ৩৬২) হি ৱুত্তং. ‘‘সচে মনুস্সা অত্তনো অভিৰুচিকেন একেন অনুমোদনং কাৰেন্তি, নেৱ তস্স অনুমোদতো আপত্তি, ন মহাথেৰস্স ভাৰো হোতি. উপনিসিন্নকথাযমেৱ হি মনুস্সেসু কথাপেন্তেসু মহাথেৰো আপুচ্ছিতব্বো’’তি অট্ঠকথাযং (চুড়ৱ. অট্ঠ. ৩৬২) ৱুত্তং.
১৬৩. ৱুড্ঢেন একৱিহাৰকে ৱসন্তো চাতি সম্বন্ধো. ৱুড্ঢেনাতি ৱুড্ঢেন সদ্ধিং. একৱিহাৰকেতি সৱনূপচাৰে খুদ্দকৱিহাৰে, ন মহাৱিহাৰে. কুচ্ছিতত্থে হি কপ্পচ্চযো. ন সজ্ঝাযেয্যাতি সজ্ঝাযনং ন কৰেয্য.
১৬৪. ‘‘ধম্মং ন ভাসযে’’তিআদীসু অনাপুচ্ছাতি সম্বন্ধিতব্বং. ন চ ৱিজ্ঝপেতি ন চ নিব্বাযেয্য. ৱাতপানঞ্চ আলোকসন্ধিফলকং কৱাটঞ্চ দ্ৱাৰফলকং ৱাতপানকৱাটং ৱা ন ৱিৱৰেয্য ন থকেয্য চাতি ন-কাৰো সব্বত্থ যোজেতব্বো.
১৬৫. একচঙ্কমে ৱুড্ঢেন চঙ্কমন্তোপি যেন ৱুড্ঢো, তেন পৰিৱত্তযেতি যোজনা. যেন তেনাতি ভুম্মত্থে কৰণৱচনং, যত্থ ৱুড্ঢো, তত্থাতি অত্থো, ৱুড্ঢং ওহায অঞ্ঞতো ন গন্তব্বন্তি অধিপ্পাযো. সোতি নৱকো. এনন্তি ৱুড্ঢং. সব্বত্থ দুক্কটং. অযঞ্হি খন্ধকধম্মতা যত্থ ন-কাৰেন পটিসেধো, তত্থ দুক্কটন্তি.
আপুচ্ছকৰণনিদ্দেসৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.