১০. তপুস্সসুত্তৱণ্ণনা

৪১. দসমে পক্খন্দতীতি পৱিসতি. পসীদতীতি পসাদং অভিৰুচিং আপজ্জতি, পতিট্ঠাতি ৱিমুচ্চতীতি অত্থো. কথাপাভতন্তি কথায মূলং. মূলঞ্হি ‘‘পাভত’’ন্তি ৱুচ্চতি. যথাহ –

‘‘অপ্পকেনপি মেধাৱী, পাভতেন ৱিচক্খণো;

সমুট্ঠাপেতি অত্তানং, অণুং অগ্গিংৱ সন্ধম’’ন্তি. (জা. ১.১.৪);

তেনেৱাহ ‘‘কথাপাভতন্তি কথামূল’’ন্তি. ৱিতক্কগ্গহণেনেৱ তংসহচৰিতো ৱিচাৰোপি গহিতো. তেনেৱেত্থ বহুৱচননিদ্দেসো কতোতি আহ ‘‘ৱিতক্কেসূতি ৱিতক্কৱিচাৰেসূ’’তি.

তপুস্সসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.

মহাৱগ্গৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.