৪-৫. নন্দকসুত্তাদিৱণ্ণনা

৪-৫. চতুত্থে আগমযমানোতি ওলোকযমানো, বুদ্ধো সহসা অপৱিসিত্ৱা যাৱ সা কথা নিট্ঠাতি, তাৱ অট্ঠাসীতি অত্থো. তেনাহ ‘‘ইদমৱোচাতি ইদং কথাৱসানং উদিক্খমানো’’তি. অনিচ্চদুক্খাদিৱসেন সব্বধম্মসন্তীৰণং অধিপঞ্ঞাৱিপস্সনাতি আহ ‘‘সঙ্খাৰপৰিগ্গহৱিপস্সনাঞাণস্সা’’তি. মানসন্তি ৰাগোপি চিত্তম্পি অৰহত্তম্পি. ‘‘অন্তলিক্খচৰো পাসো, য্ৱাযং চৰতি মানসো’’তি (সং. নি. ১.১৫১; মহাৱ. ৩৩) এত্থ ৰাগো মানসং. ‘‘চিত্তং মনো মানস’’ন্তি (ধ. স. ৬) এত্থ চিত্তং. ‘‘অপ্পত্তমানসো সেখো, কালং কযিৰা জনে সুতা’’তি (সং. নি. ১.১৫৯) এত্থ অৰহত্তং. ইধাপি অৰহত্তমেৱ অধিপ্পেতং. তেনাহ ‘‘অপ্পত্তমানসাতি অপ্পত্তঅৰহত্তা’’তি. অপ্পত্তং মানসং অৰহত্তং এতেহীতি অপ্পত্তমানসা. ইদানি চিত্তপৰিযাযমেৱ মানসসদ্দং সন্ধাযাহ ‘‘অৰহত্তং ৱা’’তিআদি. পঞ্চমং সুৱিঞ্ঞেয্যমেৱ.

নন্দকসুত্তাদিৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.