২-৪. পঞ্ঞাসুত্তাদিৱণ্ণনা

২-৪. দুতিযে আদিব্ৰহ্মচৰিযিকাযাতি আদিব্ৰহ্মচৰিযমেৱ আদিব্ৰহ্মচৰিযিকা. তেনাহ ‘‘মগ্গব্ৰহ্মচৰিযস্স আদিভূতাযা’’তি. অৰিযোতি নিদ্দোসো পৰিসুদ্ধো. তুণ্হীভাৱো ন তিত্থিযানং মূগব্বতগহণং ৱিয অপৰিসুদ্ধোতি অৰিযো তুণ্হীভাৱো. চতুত্থজ্ঝানন্তি উক্কট্ঠনিদ্দেসেনেতং ৱুত্তং, পঠমজ্ঝানাদীনিপি অৰিযো তুণ্হীভাৱোত্ৱেৱ সঙ্খং গচ্ছন্তি. জানন্তি ইদং কম্মসাধনন্তি আহ ‘‘জানিতব্বকং জানাতী’’তি. যথা ৱা একচ্চো ৱিপৰীতং গণ্হন্তো জানন্তোপি ন জানাতি, পস্সন্তোপি ন পস্সতি, ন এৱমযং. অযং পন জানন্তো জানাতি, পস্সন্তো পস্সতীতি এৱমেত্থ দট্ঠব্বো. ততিযাদীনি সুৱিঞ্ঞেয্যানি.

পঞ্ঞাসুত্তাদিৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.