১-৫. সঞ্ঞাসুত্তাদিৱণ্ণনা

৬১-৬৫. দুতিযস্স পঠমে ‘‘মহপ্ফলা মহানিসংসা’’তি উভযম্পেতং অত্থতো একং, ব্যঞ্জনমেৱ নানন্তি আহ ‘‘মহপ্ফলা’’তিআদি. ‘‘পঞ্চিমে গহপতযো আনিসংসা’’তিআদীসু (উদা. ৭৬) আনিসংস-সদ্দো ফলপৰিযাযোপি হোতি. মহতো লোকুত্তৰস্স সুখস্স পচ্চযা হোন্তীতি মহানিসংসা. অমতোগধাতি অমতব্ভন্তৰা অমতং অনুপ্পৱিট্ঠা নিব্বানদিট্ঠত্তা, ততো পৰং ন গচ্ছন্তি. তেন ৱুত্তং ‘‘অমতপৰিযোসানা’’তি. অমতং পৰিযোসানং অৱসানং এতাসন্তি অমতপৰিযোসানা. মৰণসঞ্ঞাতি মৰণানুপস্সনাঞাণেন সঞ্ঞা. আহাৰে পটিকূলসঞ্ঞাতি আহাৰং গমনাদিৱসেন পটিকূলতো পৰিগ্গণ্হন্তস্স উপ্পন্নসঞ্ঞা. উক্কণ্ঠিতস্সাতি নিব্বিন্দন্তস্স কত্থচিপি অসজ্জন্তস্স. দুতিযাদীনি উত্তানত্থানেৱ.

সঞ্ঞাসুত্তাদিৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.