১-৩. পুব্বেৱসম্বোধসুত্তাদিৱণ্ণনা
১০৪-১০৬. ততিযস্স পঠমে সম্বোধিতো পুব্বেৱাতি সম্বোধো ৱুচ্চতি চতূসু মগ্গেসু ঞাণং ‘‘সামং সম্মা বুজ্ঝি এতেনা’’তি কত্ৱা, ততো পুব্বেযেৱাতি অত্থো. তেনাহ ‘‘অৰিযমগ্গপ্পত্তিতো অপৰভাগেযেৱা’’তি. বোধিসত্তস্সেৱ সতোতি এত্থ যথা উদকতো উগ্গন্ত্ৱা ঠিতং পৰিপাকগতং পদুমং সূৰিযৰস্মিসম্ফস্সেন অৱস্সং বুজ্ঝিস্সতীতি বুজ্ঝনকপদুমন্তি ৱুচ্চতি. এৱং বুদ্ধানং সন্তিকে ব্যাকৰণস্স লদ্ধত্তা অৱস্সং অনন্তৰাযেন পাৰমিযো পূৰেত্ৱা বুজ্ঝিস্সতীতি বুজ্ঝনকসত্তোতি বোধিসত্তো. তেনাহ ‘‘বুজ্ঝনকসত্তস্সেৱ…পে… আৰভন্তস্সেৱ সতো’’তি. যা ৱা এসা চতুমগ্গঞাণসঙ্খাতা বোধি, ‘‘তং বোধিং কুদাস্সু নামাহং পাপুণিস্সামী’’তি পত্থযমানো পটিপজ্জতীতি বোধিযং সত্তো আসত্তোতিপি বোধিসত্তো. তেনাহ ‘‘সম্বোধিযা ৱা সত্তস্সেৱ লগ্গস্সেৱ সতো’’তি.
অথ ৱা বোধীতি ঞাণং ‘‘বুজ্ঝতি এতেনা’’তি কত্ৱা, বোধিমা সত্তো বোধিসত্তো, পুৰিমপদে উত্তৰপদলোপং কত্ৱা যথা ‘‘ঞাণসত্তো’’তি, ঞাণৱা পঞ্ঞৱা পণ্ডিতো সত্তোতি অত্থো. বুদ্ধানঞ্হি পাদমূলে অভিনীহাৰতো পট্ঠায পণ্ডিতোৱ সো সত্তো, ন অন্ধবালোতি বোধিসত্তো. এৱং গুণৱতো উপ্পন্ননামৱসেন বোধিসত্তস্সেৱ সতো. অস্সাদীযতীতি অস্সাদো, সুখং. তঞ্চ সাতাকাৰলক্খণন্তি আহ ‘‘অস্সাদোতি মধুৰাকাৰো’’তি. ছন্দৰাগো ৱিনীযতি চেৱ পহীযতি চ এত্থাতি নিব্বানং ‘‘ছন্দৰাগৱিনযো ছন্দৰাগপ্পহানঞ্চা’’তি ৱুচ্চতি. তেনাহ ‘‘নিব্বান’’ন্তিআদি. তত্থ আগম্মাতি ইদং যো জনো ৰাগং ৱিনেতি পজহতি চ, তস্স আৰম্মণকৰণং সন্ধায ৱুত্তং. দুতিযততিযানি উত্তানত্থানেৱ.
পুব্বেৱসম্বোধসুত্তাদিৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.