(১২) ২. আযাচনৱগ্গৱণ্ণনা
১৩১. সদ্ধো ভিক্খূতি সদ্ধায সমন্নাগতো ভিক্খু. যো ভিক্খু সাৰিপুত্তমোগ্গল্লানেহি সদিসভাৱং পত্থেতি, সো যেহি গুণেহি সাৰিপুত্তমোগ্গল্লানা এতদগ্গে ঠপিতা, তে গুণে অত্তনো অভিকঙ্খেয্যাতি আহ ‘‘যাদিসো সাৰিপুত্তত্থেৰো পঞ্ঞাযা’’তিআদি. ইতো উত্তৰি পত্থেন্তো মিচ্ছা পত্থেয্যাতি সাৰিপুত্তমোগ্গল্লানানং যে পঞ্ঞাদযো গুণা উপলব্ভন্তি, ততো উত্তৰি পত্থেন্তো মিচ্ছা পত্থেয্য. অগ্গসাৱকগুণপৰমা হি সাৱকগুণমৰিযাদা. তেসং সাৱকগুণানং যদিদং অগ্গসাৱকগুণা, ন ততো পৰং সাৱকগুণা নাম অত্থি. তেনেৱাহ ‘‘যং নত্থি, তস্স পত্থিতত্তা’’তি. সেসমেত্থ উত্তানমেৱ.
১৩৫. পঞ্চমে যস্স গুণা খতা উপহতা চ, সো খতো উপহতো নাম হোতীতি আহ ‘‘গুণানং খতত্তা’’তিআদি. খতত্তাতি ছিন্নত্তা. উপহতত্তাতি নট্ঠত্তা. তেনাহ ‘‘ছিন্নগুণং নট্ঠগুণন্তি অত্থো’’তি. অপুঞ্ঞস্স পসৱো নাম অত্থতো পটিলাভোতি আহ ‘‘পসৱতীতি পটিলভতী’’তি, অত্তনো সন্তানে উপ্পাদেতীতি অত্থো. অননুপৱিসিত্ৱাতি ঞাণেন অনোগাহেত্ৱা. সেসমেত্থ ছট্ঠাদীনি চ সুৱিঞ্ঞেয্যানেৱ.
আযাচনৱগ্গৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.