৭. পঠমআনন্দসুত্তং

৮৩৯. সাৱত্থিনিদানং. অথ খো আযস্মা আনন্দো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা আনন্দো ভগৱন্তং এতদৱোচ –

‘‘কতমা নু খো, ভন্তে, ইদ্ধি, কতমো ইদ্ধিপাদো, কতমা ইদ্ধিপাদভাৱনা, কতমা ইদ্ধিপাদভাৱনাগামিনী পটিপদা’’তি? ‘‘ইধানন্দ, ভিক্খু অনেকৱিহিতং ইদ্ধিৱিধং পচ্চনুভোতি – একোপি হুত্ৱা বহুধা হোতি, বহুধাপি হুত্ৱা একো হোতি…পে… যাৱ ব্ৰহ্মলোকাপি কাযেন ৱসং ৱত্তেতি – অযং ৱুচ্চতানন্দ, ইদ্ধি’’.

‘‘কতমো চানন্দ, ইদ্ধিপাদো? যো, আনন্দ, মগ্গো যা পটিপদা ইদ্ধিলাভায ইদ্ধিপটিলাভায সংৱত্ততি – অযং ৱুচ্চতানন্দ, ইদ্ধিপাদো.

‘‘কতমা চানন্দ, ইদ্ধিপাদভাৱনা? ইধানন্দ, ভিক্খু ছন্দসমাধিপ্পধানসঙ্খাৰসমন্নাগতং ইদ্ধিপাদং ভাৱেতি, ৱীৰিযসমাধি…পে… চিত্তসমাধি…পে… ৱীমংসাসমাধিপ্পধানসঙ্খাৰসমন্নাগতং ইদ্ধিপাদং ভাৱেতি – অযং ৱুচ্চতানন্দ, ইদ্ধিপাদভাৱনা.

‘‘কতমা চানন্দ, ইদ্ধিপাদভাৱনাগামিনী পটিপদা? অযমেৱ অৰিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো, সেয্যথিদং – সম্মাদিট্ঠি…পে… সম্মাসমাধি – অযং ৱুচ্চতানন্দ, ইদ্ধিপাদভাৱনাগামিনী পটিপদা’’তি. সত্তমং.