৫. উণ্ণাভব্ৰাহ্মণসুত্তং
৮২৭. এৱং মে সুতং – একং সমযং আযস্মা আনন্দো কোসম্বিযং ৱিহৰতি ঘোসিতাৰামে. অথ খো উণ্ণাভো ব্ৰাহ্মণো যেনাযস্মা আনন্দো তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা আযস্মতা আনন্দেন সদ্ধিং সম্মোদি. সম্মোদনীযং কথং সাৰণীযং ৱীতিসাৰেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো উণ্ণাভো ব্ৰাহ্মণো আযস্মন্তং আনন্দং এতদৱোচ – ‘‘কিমত্থিযং নু খো, ভো আনন্দ, সমণে গোতমে ব্ৰহ্মচৰিযং ৱুস্সতী’’তি? ‘‘ছন্দপ্পহানত্থং খো, ব্ৰাহ্মণ, ভগৱতি ব্ৰহ্মচৰিযং ৱুস্সতী’’তি.
‘‘অত্থি পন, ভো আনন্দ, মগ্গো অত্থি পটিপদা এতস্স ছন্দস্স পহানাযা’’তি? ‘‘অত্থি খো, ব্ৰাহ্মণ, মগ্গো অত্থি পটিপদা এতস্স ছন্দস্স পহানাযা’’তি.
‘‘কতমো পন, ভো আনন্দ, মগ্গো কতমা পটিপদা এতস্স ছন্দস্স পহানাযা’’তি? ‘‘ইধ, ব্ৰাহ্মণ, ভিক্খু ছন্দসমাধিপ্পধানসঙ্খাৰসমন্নাগতং ইদ্ধিপাদং ভাৱেতি, ৱীৰিযসমাধি…পে… চিত্তসমাধি…পে… ৱীমংসাসমাধিপ্পধানসঙ্খাৰসমন্নাগতং ইদ্ধিপাদং ভাৱেতি – অযং খো, ব্ৰাহ্মণ, মগ্গো অযং পটিপদা এতস্স ছন্দস্স পহানাযা’’তি.
‘‘এৱং সন্তে, ভো আনন্দ, সন্তকং হোতি নো অসন্তকং. ছন্দেনেৱ ছন্দং পজহিস্সতীতি – নেতং ঠানং ৱিজ্জতি’’. ‘‘তেন হি, ব্ৰাহ্মণ, তঞ্ঞেৱেত্থ পটিপুচ্ছিস্সামি. যথা তে খমেয্য তথা তং ব্যাকৰেয্যাসি. তং কিং মঞ্ঞসি, ব্ৰাহ্মণ, অহোসি তে পুব্বে ছন্দো ‘আৰামং গমিস্সামী’তি? তস্স তে আৰামগতস্স যো তজ্জো ছন্দো সো পটিপ্পস্সদ্ধো’’তি? ‘‘এৱং, ভো’’. ‘‘অহোসি তে পুব্বে ৱীৰিযং ‘আৰামং গমিস্সামী’তি? তস্স তে আৰামগতস্স যং তজ্জং ৱীৰিযং তং পটিপ্পস্সদ্ধ’’ন্তি? ‘‘এৱং, ভো’’. ‘‘অহোসি তে পুব্বে চিত্তং ‘আৰামং গমিস্সামী’তি? তস্স তে আৰামগতস্স যং তজ্জং চিত্তং তং পটিপ্পস্সদ্ধ’’ন্তি? ‘‘এৱং, ভো’’. ‘‘অহোসি তে পুব্বে ৱীমংসা ‘আৰামং গমিস্সামী’তি? তস্স তে আৰামগতস্স যা তজ্জা ৱীমংসা সা পটিপ্পস্সদ্ধা’’তি? ‘‘এৱং, ভো’’.
‘‘এৱমেৱ খো, ব্ৰাহ্মণ, যো সো ভিক্খু অৰহং খীণাসৱো ৱুসিতৱা কতকৰণীযো ওহিতভাৰো অনুপ্পত্তসদত্থো পৰিক্খীণভৱসংযোজনো সম্মদঞ্ঞা ৱিমুত্তো, তস্স যো পুব্বে ছন্দো অহোসি অৰহত্তপ্পত্তিযা, অৰহত্তপ্পত্তে [অৰহত্তে পত্তে (সী. স্যা. কং.)] যো তজ্জো ছন্দো সো পটিপ্পস্সদ্ধো; যং পুব্বে ৱীৰিযং অহোসি অৰহত্তপ্পত্তিযা, অৰহত্তপ্পত্তে যং তজ্জং ৱীৰিযং তং পটিপ্পস্সদ্ধং; যং পুব্বে চিত্তং অহোসি অৰহত্তপ্পত্তিযা, অৰহত্তপ্পত্তে যং তজ্জং চিত্তং তং পটিপ্পস্সদ্ধং; যা পুব্বে ৱীমংসা অহোসি অৰহত্তপ্পত্তিযা, অৰহত্তপ্পত্তে যা তজ্জা ৱীমংসা সা পটিপ্পস্সদ্ধা. তং কিং মঞ্ঞসি, ব্ৰাহ্মণ, ইতি এৱং সন্তে, সন্তকং ৱা হোতি নো অসন্তকং ৱা’’তি?
‘‘অদ্ধা, ভো আনন্দ, এৱং সন্তে, সন্তকং হোতি নো অসন্তকং. অভিক্কন্তং, ভো আনন্দ, অভিক্কন্তং, ভো আনন্দ! সেয্যথাপি, ভো আনন্দ, নিক্কুজ্জিতং ৱা উক্কুজ্জেয্য, পটিচ্ছন্নং ৱা ৱিৱৰেয্য, মূড়্হস্স ৱা মগ্গং আচিক্খেয্য, অন্ধকাৰে ৱা তেলপজ্জোতং ধাৰেয্য – চক্খুমন্তো ৰূপানি দক্খন্তীতি; এৱমেৱং ভোতা আনন্দেন অনেকপৰিযাযেন ধম্মো পকাসিতো. এসাহং, ভো আনন্দ, তং ভৱন্তং গোতমং সৰণং গচ্ছামি ধম্মঞ্চ ভিক্খুসঙ্ঘঞ্চ. উপাসকং মং ভৱং আনন্দো ধাৰেতু অজ্জতগ্গে পাণুপেতং সৰণং গত’’ন্তি. পঞ্চমং.