১-১০. এসনাদিসুত্তদসকং
৬৮৫-৬৯৪. ‘‘তিস্সো ইমা, ভিক্খৱে, এসনা. কতমা তিস্সো? কামেসনা, ভৱেসনা, ব্ৰহ্মচৰিযেসনা – ইমা খো, ভিক্খৱে, তিস্সো এসনা. ইমাসং খো, ভিক্খৱে, তিস্সন্নং এসনানং অভিঞ্ঞায পৰিঞ্ঞায পৰিক্খযায পহানায চত্তাৰো সম্মপ্পধানা ভাৱেতব্বা. কতমে চত্তাৰো? ইধ, ভিক্খৱে, ভিক্খু অনুপ্পন্নানং…পে… উপ্পন্নানং কুসলানং ধম্মানং ঠিতিযা অসম্মোসায ভিয্যোভাৱায ৱেপুল্লায ভাৱনায পাৰিপূৰিযা ছন্দং জনেতি ৱাযমতি ৱীৰিযং আৰভতি চিত্তং পগ্গণ্হাতি পদহতি. ইমাসং খো, ভিক্খৱে, তিস্সন্নং এসনানং অভিঞ্ঞায পৰিঞ্ঞায পৰিক্খযায পহানায ইমে চত্তাৰো সম্মপ্পধানা ভাৱেতব্বা’’তি. (ৱিত্থাৰেতব্বং). দসমং.
এসনাৱগ্গো চতুত্থো.
তস্সুদ্দানং –
এসনা ৱিধা আসৱো, ভৱো চ দুক্খতা তিস্সো;
খিলং মলঞ্চ নীঘো চ, ৱেদনা তণ্হা তসিনা চাতি.