২. অনতসুত্তং

৩৭৮. ‘‘অনতঞ্চ ৱো, ভিক্খৱে, দেসেস্সামি, অনতগামিঞ্চ মগ্গং. তং সুণাথ. কতমঞ্চ, ভিক্খৱে, অনতং…পে…’’. (যথা অসঙ্খতং তথা ৱিত্থাৰেতব্বং). দুতিযং.