১০. চতুত্থসুতসুত্তং
৩৫১. সাৱত্থিনিদানং. একমন্তং নিসিন্নো খো সো ভিক্খু ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘কো নু খো, ভন্তে, হেতু, কো পচ্চযো, যেন মিধেকচ্চো কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা ওপপাতিকানং নাগানং সহব্যতং উপপজ্জতী’’তি?
‘‘ইধ, ভিক্খু, একচ্চো কাযেন দ্ৱযকাৰী হোতি, ৱাচায দ্ৱযকাৰী, মনসা দ্ৱযকাৰী. তস্স সুতং হোতি – ‘ওপপাতিকা নাগা দীঘাযুকা ৱণ্ণৱন্তো সুখবহুলা’তি. তস্স এৱং হোতি – ‘অহো ৱতাহং কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা ওপপাতিকানং নাগানং সহব্যতং উপপজ্জেয্য’ন্তি. সো কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা ওপপাতিকানং নাগানং সহব্যতং উপপজ্জতি. অযং খো, ভিক্খু, হেতু, অযং পচ্চযো, যেন মিধেকচ্চো কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা ওপপাতিকানং নাগানং সহব্যতং উপপজ্জতী’’তি. দসমং.