১. ৱিৱেকজসুত্তং

৩৩২. একং সমযং আযস্মা সাৰিপুত্তো সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে অনাথপিণ্ডিকস্স আৰামে. অথ খো আযস্মা সাৰিপুত্তো পুব্বণ্হসমযং নিৱাসেত্ৱা পত্তচীৱৰমাদায সাৱত্থিং পিণ্ডায পাৱিসি. সাৱত্থিযং পিণ্ডায চৰিত্ৱা পচ্ছাভত্তং পিণ্ডপাতপটিক্কন্তো যেন অন্ধৱনং তেনুপসঙ্কমি দিৱাৱিহাৰায. অন্ধৱনং অজ্ঝোগাহেত্ৱা অঞ্ঞতৰস্মিং ৰুক্খমূলে দিৱাৱিহাৰং নিসীদি.

অথ খো আযস্মা সাৰিপুত্তো সাযন্হসমযং পটিসল্লানা ৱুট্ঠিতো যেন জেতৱনং অনাথপিণ্ডিকস্স আৰামো তেনুপসঙ্কমি. অদ্দসা খো আযস্মা আনন্দো আযস্মন্তং সাৰিপুত্তং দূৰতোৱ আগচ্ছন্তং. দিস্ৱান আযস্মন্তং সাৰিপুত্তং এতদৱোচ – ‘‘ৱিপ্পসন্নানি খো তে, আৱুসো সাৰিপুত্ত, ইন্দ্ৰিযানি; পৰিসুদ্ধো মুখৱণ্ণো পৰিযোদাতো. কতমেনাযস্মা সাৰিপুত্তো অজ্জ ৱিহাৰেন ৱিহাসী’’তি?

‘‘ইধাহং, আৱুসো, ৱিৱিচ্চেৱ কামেহি ৱিৱিচ্চ অকুসলেহি ধম্মেহি সৱিতক্কং সৱিচাৰং ৱিৱেকজং পীতিসুখং পঠমং ঝানং উপসম্পজ্জ ৱিহৰামি. তস্স ময্হং, আৱুসো, ন এৱং হোতি – ‘অহং পঠমং ঝানং সমাপজ্জামী’তি ৱা ‘অহং পঠমং ঝানং সমাপন্নো’তি ৱা ‘অহং পঠমা ঝানা ৱুট্ঠিতো’তি ৱা’’তি. ‘‘তথা হি পনাযস্মতো সাৰিপুত্তস্স দীঘৰত্তং অহঙ্কাৰমমঙ্কাৰমানানুসযা সুসমূহতা. তস্মা আযস্মতো সাৰিপুত্তস্স ন এৱং হোতি – ‘অহং পঠমং ঝানং সমাপজ্জামী’তি ৱা ‘অহং পঠমং ঝানং সমাপন্নো’তি ৱা ‘অহং পঠমা ঝানা ৱুট্ঠিতো’তি ৱা’’তি. পঠমং.