১০. অসস্সতদিট্ঠিসুত্তং

২১৫. সাৱত্থিনিদানং. ‘‘কিস্মিং নু খো, ভিক্খৱে, সতি, কিং উপাদায, কিং অভিনিৱিস্স এৱং দিট্ঠি উপ্পজ্জতি – ‘অসস্সতো লোকো’’’তি? ভগৱংমূলকা নো, ভন্তে, ধম্মা…পে… ‘‘ৰূপে খো, ভিক্খৱে, সতি…পে… ৱিঞ্ঞাণং নিচ্চং ৱা অনিচ্চং ৱা’’তি? ‘‘অনিচ্চং, ভন্তে’’…পে… অপি নু তং অনুপাদায এৱং দিট্ঠি উপ্পজ্জেয্য – অসস্সতো লোকোতি? ‘‘নো হেতং, ভন্তে’’. ‘‘যম্পিদং দিট্ঠং সুতং মুতং ৱিঞ্ঞাতং পত্তং পৰিযেসিতং অনুৱিচৰিতং মনসা তম্পি নিচ্চং ৱা অনিচ্চং ৱা’’তি? ‘‘অনিচ্চং, ভন্তে…পে… অপি নু তং অনুপাদায এৱং দিট্ঠি উপ্পজ্জেয্য – ‘অসস্সতো লোকো’’’তি? ‘‘নো হেতং, ভন্তে’’.

‘‘যতো খো, ভিক্খৱে, অৰিযসাৱকস্স ইমেসু চ ঠানেসু কঙ্খা পহীনা হোতি, দুক্খেপিস্স কঙ্খা পহীনা হোতি…পে… দুক্খনিৰোধগামিনিযা পটিপদাযপিস্স কঙ্খা পহীনা হোতি – অযং ৱুচ্চতি, ভিক্খৱে, অৰিযসাৱকো সোতাপন্নো অৱিনিপাতধম্মো নিযতো সম্বোধিপৰাযনো’’তি. দসমং.