১৩-৫২. উণ্হৱলাহকদানূপকাৰসুত্তচালীসকং
৫৬২-৬০১. সাৱত্থিনিদানং. একমন্তং নিসিন্নো খো সো ভিক্খু ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘কো নু খো, ভন্তে, হেতু, কো পচ্চযো, যেন মিধেকচ্চো কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা উণ্হৱলাহকানং দেৱানং…পে… অব্ভৱলাহকানং দেৱানং…পে… ৱাতৱলাহকানং দেৱানং…পে… ৱস্সৱলাহকানং দেৱানং সহব্যতং উপপজ্জতী’’তি? ‘‘ইধ, ভিক্খু, একচ্চো কাযেন সুচৰিতং চৰতি, ৱাচায সুচৰিতং চৰতি, মনসা সুচৰিতং চৰতি. তস্স সুতং হোতি – ‘ৱস্সৱলাহকা দেৱা দীঘাযুকা ৱণ্ণৱন্তো সুখবহুলা’তি. তস্স এৱং হোতি – ‘অহো ৱতাহং কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা ৱস্সৱলাহকানং দেৱানং সহব্যতং উপপজ্জেয্য’ন্তি. সো অন্নং দেতি…পে… পদীপেয্যং দেতি. সো কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা ৱস্সৱলাহকানং দেৱানং সহব্যতং উপপজ্জতি. অযং খো, ভিক্খু, হেতু, অযং পচ্চযো, যেন মিধেকচ্চো কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা ৱস্সৱলাহকানং দেৱানং সহব্যতং উপপজ্জতী’’তি. দ্ৱেপঞ্ঞাসমং.