১. ভাৰসুত্তং

২২. সাৱত্থিযং … তত্ৰ খো … ‘‘ভাৰঞ্চ ৱো, ভিক্খৱে, দেসেস্সামি ভাৰহাৰঞ্চ ভাৰাদানঞ্চ ভাৰনিক্খেপনঞ্চ. তং সুণাথ. কতমো চ, ভিক্খৱে, ভাৰো? পঞ্চুপাদানক্খন্ধা তিস্স ৱচনীযং. কতমে পঞ্চ? ৰূপুপাদানক্খন্ধো, ৱেদনুপাদানক্খন্ধো, সঞ্ঞুপাদানক্খন্ধো, সঙ্খাৰুপাদানক্খন্ধো, ৱিঞ্ঞাণুপাদানক্খন্ধো; অযং ৱুচ্চতি, ভিক্খৱে, ভাৰো’’.

‘‘কতমো চ, ভিক্খৱে, ভাৰহাৰো? পুগ্গলো তিস্স ৱচনীযং. য্ৱাযং আযস্মা এৱংনামো এৱংগোত্তো; অযং ৱুচ্চতি, ভিক্খৱে, ভাৰহাৰো.

‘‘কতমঞ্চ, ভিক্খৱে, ভাৰাদানং? যাযং তণ্হা পোনোভৱিকা [পোনোব্ভৱিকা (স্যা. কং. ক.)] নন্দীৰাগসহগতা [নন্দিৰাগসহগতা (সব্বত্থ)] তত্ৰতত্ৰাভিনন্দিনী, সেয্যথিদং – কামতণ্হা, ভৱতণ্হা, ৱিভৱতণ্হা. ইদং ৱুচ্চতি, ভিক্খৱে, ভাৰাদানং.

‘‘কতমঞ্চ, ভিক্খৱে, ভাৰনিক্খেপনং? যো তস্সাযেৱ তণ্হায অসেসৱিৰাগনিৰোধো চাগো পটিনিস্সগ্গো মুত্তি অনালযো. ইদং ৱুচ্চতি, ভিক্খৱে, ভাৰনিক্খেপন’’ন্তি.

ইদমৱোচ ভগৱা. ইদং ৱত্ৱান [ৱত্ৱা (সী.) এৱমীদিসেসু ঠানেসু] সুগতো অথাপৰং এতদৱোচ সত্থা –

‘‘ভাৰা হৱে পঞ্চক্খন্ধা, ভাৰহাৰো চ পুগ্গলো;

ভাৰাদানং দুখং লোকে, ভাৰনিক্খেপনং সুখং.

‘‘নিক্খিপিত্ৱা গৰুং ভাৰং, অঞ্ঞং ভাৰং অনাদিয;

সমূলং তণ্হমব্বুয্হ [তণ্হমব্ভুয্হ (পী. ক.)], নিচ্ছাতো পৰিনিব্বুতো’’তি. পঠমং;